- و هرچه گنه‌كاران عذاب و رنج را احساس كنند، مى‌خواهند از آن‌جا فرار كنند، باز شكنجه‌گران آنها را به آتش بازگردانند و با گرزهاى آتشين آنها را مى‌زنند: «وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ.»[٤].

- نكبت و نگون‌بختى از هر طرف آنها را احاطه كرده است: «إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها.»[٥].

- و لهيب آتش به صورتشان مى‌خورد: «تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ.»[٦].

- پوستشان را مى‌كند: «نَزَّاعَةً لِلشَّوى‌.»[٧].

- و گوشتشان را مى‌سوزاند: «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ.»[٨].

- و حرارت به دل‌هايشان مى‌رسد: «الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ.»[٩].

- امّا طلايى را كه بخيلان گردآورى مى‌كنند، به زودى در آتش تفديده مى‌شود، سپس پيشانى‌ها و پهلوها و پشت‌هاى آنها را بدان وسيله داغ مى‌كنند: «يَوْمَ يُحْمى‌ عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ‌

[١] - فجر( ٨٩) آيه ٢٥(- يك الف): در آن روز هيچ‌كس همانند او( خدا) عذاب نمى‌كند.

[٢] - انفال( ٨) آيه ٥٠، حج/ ٩، ٢٢، بروج/ ١٠(- يك الف و ٣ ب): عذاب سوزنده‌اى را بچشيد.

[٣] - جنّ( ٧٢) آيه ١٥، بقره/ ٢٤، انبياء/ ٩٨، تحريم/ ٦(- ٢ الف و ٣ ب): آتش‌گيره و هيزم دوزخند.

[٤] - حج( ٢٢) آيه‌هاى ٢١، ٢٢، سجده/ ٢٠(- ١ آ و يك ب): تازيانه‌ها يا گرزهايى از آهن سوزان براى آنها آماده است، هرگاه بخواهند از دوزخ و غم و اندوه‌هاى آن خارج شوند، آنها را به آن بازمى‌گردانند( و به آنان گفته مى‌شود:) بچشيد عذاب سوزان را!

[٥] - اعراف( ٧) آيه ٤١، كهف/ ٢٩، عنكبوت/ ٥٤، ٥٥، زمر/ ١٦(- ٤ الف): ما براى ستمگران آتشى فراهم كرده‌ايم كه سراپرده‌اش آنها را از هرسو احاطه كرده است.

[٦] - مؤمنون( ٢٣) آيه ١٠٤، ابراهيم/ ٥٠، احزاب/ ٦٦(- ٢ الف و يك ب): شعله‌هاى گرم و سوزان آتش هم‌چون شمشير به صورت‌هاى آنها نواخته مى‌شود.

[٧] - معارج( ٧٠) آيه ١٦(- يك الف): دست و پا و پوست سر را مى‌كند و با خود مى‌برد.

[٨] - مدثّر( ٧٤) آيه ٢٩(- يك الف): پوست تن را به كلّى دگرگون مى‌كند.

[٩] - همزه( ١٠٤) آيه ٧(- يك الف): آتشى كه از دل‌ها سرمى‌زند!