«لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ نَصِيباً مَفْرُوضاً»[١]

«مردان از اموالى كه پدر و مادر و نزديكان به جاى مى‌گذارند، سهمى دارند و زنان نيز از آن چه پدر و مادر و خويشاوندان مى‌گذارند، سهمى، خواه آن مال كم باشد و يا زياد، اين سهمى است تعيين شده و لازم الاداء.»

قانون تقسيم ارث:

«وَ لَكُمْ نِصْفُ ما تَرَكَ أَزْواجُكُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُنَّ وَلَدٌ فَإِنْ كانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِها أَوْ دَيْنٍ وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ فَإِنْ كانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى‌ بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ»[٢]

«و براى شما نصف ميراث زنانتان است، اگر فرزندى نداشته باشند، و اگر فرزند يا فرزندانى براى آنها باشد (حتّى از شوهر ديگر)، تنها يك چهارم از آن شماست، بعد از پرداخت بدهى‌هاى همسر و انجام وصيّت‌هاى مالى اوست، و براى زنان شما يك چهارم ميراث است، اگر فرزندى نداشته باشيد و اگر براى شما فرزندى باشد (حتّى از همسر ديگر)، سهم زنان به يك هشتم مى‌رسد، بعد از انجام وصيّتى كه كرده‌ايد و اداى دين. اگر مردى از دنيا برود و برادران و خواهران از او ارث ببرند يا زنى از دنيا برود و برادر يا خواهرى داشته باشد، هريك از آنها يك ششم مال را به ارث مى‌برند، امّا اگر بيش از يكى باشند، مجموعا يك سوم مى‌برند، اين در صورتى است كه وصيّت قبلا انجام گيرد و ديون از آن خارج شود، اين سفارش خداست و خدا دانا و بردبار است.»

«يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَ لَهُ أُخْتٌ فَلَها نِصْفُ ما تَرَكَ‌

[١] - نساء( ٤) آيه ٧.

[٢] - نساء( ٤) آيه ١٢.