ترديدى نيست كه اين نوع اخلاق همان وضع اخلاق مسيحى است، كه پدران و دانشمندان مذهبى كليسا برآنند كه عقيده برانگيخته شدن جسم و عقيده اشتراك جسم با روح را در پاداش، تعليم دهند[١]، درحالى‌كه اين دو عقيده براساس محتواى تعليمات حضرت مسيح و مبلّغان مسيحى استوار است، جناب يسوع به حواريون خود مى‌گويد: «از كسانى كه پيكر شما را مى‌كشند، نترسيد، ليكن نفس را نمى‌توانند بكشند، بلكه شايسته است كه شما از كسى بترسيد كه جسم و جان را باهم در دوزخ نابود مى‌سازد.»[٢]، و نيز مى‌گويد: «پسر انسان فرشتگانش را مى‌فرستد و آنها از ملكوت عالم تمام لغزش‌ها و گنه‌كاران را جمع مى‌كنند و به درون شراره آتش دوزخ مى‌افكنند، آن‌جاست كه گريه و فرياد و به هم خوردن دندان‌ها شنيده مى‌شود.»[٣]. و بيشتر اوقات جهنّم را چنين به تصوير مى‌كشد: «آتشى كه خاموش نمى‌شود، كرم‌هايى كه از بين نمى‌روند و آتشى كه هرگز خاموشى ندارد.»[٤].

توانگر پليدى فرياد مى‌كشد و مى‌نالد كه جامه‌هاى زمرّدنشان و لباس رفاه‌طلبانه را مى‌پوشد و به تهى‌دست و درمانده كه از او كمك مى‌طلبد، چيزى نمى‌دهد تا او از گرسنگى مى‌ميرد، و او درحالى‌كه در قعر جهنّم است، فرياد مى‌زند و مى‌گويد: «اى پدر! ابراهيم! به من رحم كن! و كسى را براى من كه يارى مى‌طلبم بفرست تا سر انگشتش را با آب تر كند و زبان مرا سرد نمايد، زيرا من در اين شراره آتش در عذابم.»[٥]، و در بخش رؤياى قدّيس يوحنّاى لاهوتى مى‌خوانيم: «امّا بيمناكان، و غيرمؤمنان، و پليدان، قاتلان، زناكاران، جادوگران، بت‌پرستان و همه دروغ‌گويان، بهره و نصيبشان در درياچه‌اى برافروخته از آتش و گوگرد است.»[٦].

على‌رغم اين‌كه كليسا چيزى راجع به ماهيّت آتش دوزخ نگفته ولى مقرّر مى‌دارد كه آن آتش واقعى است و تمامى نشانه‌هاى آن را از قبيل: شعله، شراره، دود و زبانه‌اى كه هرگز

[١] - ر ك:

٢٣٣- ٢٣١. p. trap ere ١ euqilohtac enirtcoD: regnaluoB. A

[٢] - ر ك: انجيل متى: ١٠/ ٢٨.

[٣] - ر ك؛ انجيل متى: ١٣/ ٤٣.

[٤] - ر ك؛ انجيل مرقس: ٩/ ٤٣- ٤٨، عين اين عبارت تكرار شده است.

[٥] - ر ك؛ انجيل لوقا: ١٦/ ٢٤.

[٦] - ر ك؛ رؤياى يوحناى لاهوتى: ٢١/ ٨.