آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٢٨ - دعوت به نيكى و نهى از بدى

مورد عفو قرار دهند، اين از كارهاى پرارزش است.»

دفع بدى با نيكى:

«وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ»[١]

«آنها به وسيله حسنات، سيّئات خود را از بين مى‌برند، عاقبت نيك سراى ديگر از آن آن‌هاست.»

«وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ»[٢]

«هرگز نيكى و بدى يكسان نيست، بدى را با نيكى دفع كن! ناگاه (خواهى ديد) همان كسى كه ميان تو و او دشمنى است، گويى دوست صميمى است.»

دعوت به نيكى و نهى از بدى:

«وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‌»[٣]

«بايد دست اتّحاد در راه نيكى‌ها و تقوا به يكديگر بدهيد.»

«وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[٤]

«همواره در ميان شما مسلمانان بايد امتى باشند كه اين دو وظيفه بزرگ اجتماعى را انجام دهند: مردم را به نيكى‌ها دعوت كنند و از بدى‌ها بازدارند و آن‌ها همان رستگارانند.»

«وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»[٥]

«به عصر سوگند، به يقين انسان‌ها همه در زيانند، مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به صبر و شكيبايى توصيه نموده‌اند.»

[١] - رعد( ١٣) آيه ٢٢.

[٢] - فصّلت( ٤١) آيه ٣٤.

[٣] - مائده( ٥) آيه ٢.

[٤] - آل عمران( ٣) آيه ١٠٤.

[٥] - عصر( ١٠٣) آيه ٤- ١.