- محروميّتشان از روشنايى (وقتى كه به دنبال روشنايى جست‌وجو مى‌كنند، بى‌حساب از مؤمنان روشنايى مى‌طلبند.): «قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً.»[٥].

- محروميّت از شنوايى و بينايى و سخن گفتن به هنگام بعث و برانگيخته شدن: «وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا.»[٦].

- و محروميّت از همه خواسته‌هايشان: «وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ.»[٧].

- نوميدى از زندگى اخروى: «قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ.»[٨].

- چون هيچ بهره‌اى برايشان در آن‌جا نيست: «أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ.»[٩].

- و خوار و ذليل مى‌گردند: «لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولًا.»[١٠].

[١] - عنكبوت/ ٢٣(- يك الف): آنان از رحمت من مأيوسند.

[٢] - نساء( ٤) آيه ١٣٧، ١٦٨، محمّد/ ٣٤(- ٣ ب): هرگز خداوند آنها را نمى‌آمرزد.

[٣] - مطفّفين( ٨٣) آيه ١٥(- يك الف): چنين نيست كه مى‌پندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند.

[٤] - آل عمران( ٣) آيه ٧٧، بقره/ ١٧٤(- ٢ ب): روز قيامت نگاهى به آنها نمى‌كند، و خداوند آنان را پاك نمى‌سازد.

[٥] - حديد( ٥٧) آيه ١٣(- يك الف): گفته مى‌شود: به پشت سر خود برگرديد و كسب نور كنيد.

اين مطلب نزديك به آن چيزى است كه در انجيل متى- اصحاح ٢٥( ١- ١٢) آمده است، آن‌جا كه ملكوت آسمان‌ها را به ده دوشيزه تشبيه مى‌كند كه چراغ‌هايى در دست دارند و پنج تن از آنها دانايند كه روغن چراغ نيز در ظرف‌هاشان به همراه چراغ‌ها دارند، ولى پنج تن ديگر نادانند؛ چراغ برداشته‌اند، ولى روغن برنداشته‌اند ...

[٦] - اسراء( ١٧) آيه ٧٢، ٩٧، طه/ ١٢٤(- ٣ الف): ما آنها را در روز قيامت بر صورت‌هايشان محشور مى‌كنيم، درحالى‌كه نابينا و لال و كر هستند.

[٧] - سبأ( ٣٤) آيه ٥٤:(- ١ ب) سرانجام ميان آنها و آن‌چه مورد علاقه آنان بود،( به وسيله مرگ) جدايى افكنده مى‌شود.

[٨] - ممتحنه( ٦٠) آيه ١٣(- يك ب): آنان از( نجات در) آخرت مأيوس و نااميدند.

[٩] - آل عمران( ٣) آيه ٧٧، ١٧٦، بقره/ ١٠٢، شورى/ ٢٠(- يك الف و ٣ ب): آنان را در آخرت بهره‌اى نيست.

[١٠] - اسراء( ١٧) آيه ٢٢، جاثيه/ ٣٤(- ٢ الف): هرگز معبود ديگرى را با خدا قرار مده، نكوهيده و بى‌يار و ياور خواهى نشست.