آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٢١٠ - نظريه اخلاقى آنطور كه ممكن است از قرآن استفاده كرد، در مقايسه با نظريههاى ديگر قديم و جديد

«وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصَّابِرِينَ عَلى‌ ما أَصابَهُمْ وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ».[١]

«قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى‌ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغى‌ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى‌ صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ، أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ، الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ، هُمْ فِيها خالِدُونَ»[٢]

نظريه اخلاقى آن‌طور كه ممكن است از قرآن استفاده كرد، در مقايسه با نظريه‌هاى ديگر قديم و جديد

بى‌ترديد ما از مسئوليت به معناى حقيقى سخن مى‌گوييم كه گاهى در شدت و ضعف تفاوت مى‌كند، و گاهى پيش مى‌آيد كه اين اصطلاح را با گستردگى دلالت و يا دوچندان كردن آن مى‌شود به خدمت گرفت تا صرفا براساس و بنياد عمل دلالت كند، هرچند الزام و موقعيت پرسش و يا پاسخى وجود نداشته باشد، از همان آغاز تنها آفريدگار «خداى يكتا» بود كه با قدرت تمام در اين عالم تصرف مى‌كرد. بدين جهت او آفريننده مسئول اعمال خود- به كامل‌ترين معانى كلمه- است.

[١] - حج( ٢٢)/ آيه‌هاى ٣٤- ٣٥: و بشارت ده متواضعان و تسليم‌شوندگان( در برابر پروردگار) را كه چون نام خدا برده مى‌شود، دل‌هايشان پر از خوف( پروردگار) مى‌گردد. آنها در برابر حوادث دردناكى كه در زندگيشان رخ مى‌دهد، صبر و شكيبايى پيش مى‌گيرند، آنها نماز را برپا مى‌دارند و از آن‌چه به آنها روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

[٢] - مومنون( ٢٣)/ آيه‌هاى ١- ١١: مؤمنان رستگار شدند، آنها كه در نمازشان خشوع دارند، و آنها كه از لغو و بيهودگى روى‌گردانند.

و آنها كه زكات را انجام مى‌دهند. و آنها كه دامان خود را( از آلوده شدن به بى‌عفتى) حفظ مى‌كنند، و تنها آميزش جنسى به همسران و كنيزانشان دارند كه در بهره‌گيرى از آنان ملامت نمى‌شوند. و كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند و آنها كه امانت‌ها و عهد خود را رعايت مى‌كنند. و آنها كه بر نمازشان محافظت مى‌كنند، آنان وارثانند، كه بهشت برين را به ارث مى‌برند و جاودانه در آن خواهند ماند.