آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٧٨ - كيفرهاى بدنى
- از دور فرياد و نعرههاى آنها را مىشنوند: «إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً.»[١].
- به حدّى كه گويى گودالى است كه مىجوشد: «وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ.»[٢].
- و آن آتش اخگرهايى را پرت مىكند، همانند كاخهاى بزرگ: «إِنَّها تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ.»[٣].
- و آن دوزخيان به غلوزنجيرهاى محكم بستهاند: «وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ.»[٤].
- در گردنها، دستها و پاهايشان غلوزنجير است: «فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ.»[٥]، «يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ.»[٦].
- به زنجيرهاى دراز بسته شدهاند: «إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَلاسِلَ وَ أَغْلالًا.»[٧].
- «يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى وُجُوهِهِمْ.»[٨]، «وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ.»[٩].
- و به صورتهايشان در آتش دوزخ انداخته مىشوند: «فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ.»[١٠].
- و آنان در جايى تنگ و درماندهاند: «وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً.»[١١].
[١] - فرقان( ٢٥) آيه ١٢(- يك الف): هنگامى كه اين آتش آنها را از راه دور ببيند كه صداى وحشتناك و خشمآلود او را كه با نفس زدن شديد همراه است، مىشنوند.
[٢] - ملك( ٦٧) آيه ٧(- يك الف): براى كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند، عذاب جهنم است و بدفرجامى است.
[٣] - مرسلات( ٧٧) آيه ٣٢(- يك الف): شرارههايى از خود پرتاب مىكند، مانند يك كاخ.
[٤] - ابراهيم( ١٤) آيه ٤٩، فجر/ ٢٦(- ٢ الف): و در آن روز مجرمان را باهم در غلوزنجير مىبينى.
[٥] - غافر( ٤٠) آيههاى ٧٠، ٧١: آنان به زودى( نتيجه شوم كار خود را) مىفهمند، آنگاه كه غلها و زنجيرها بر گردن آنها قرار گرفته و با اين غلوزنجير آنها را مىكشند.
[٦] - رحمن( ٥٥) آيه ٤١، غافر/ ٧٠، ٧١، رعد/ ٥، ابراهيم/ ٤٩، سباء/ ٣٣، الحاقه/ ٣٠، انسان/ ٤، علق/ ١٥(- ٨ الف): مجرمان از چهرههايشان شناخته مىشوند و آنگاه از موهاى پيش سر و پاهايشان مىگيرند( به دوزخ مىافكنند).
[٧] - انسان( ٧٦) آيه ٤، غافر/ ٧١، الحاقه/ ٣٢(- ٣ الف): ما براى كافران زنجيرها و غلها آماده كردهايم.
[٨] - قمر( ٥٤) آيه ٤٨: در آن روز كه در آتش دوزخ به صورتشان كشيده مىشوند.
[٩] - اسراء( ١٧) آيه ٩٧، فرقان/ ٣٢، انسان/ ٢٤(- ٣ الف): ما آنها را در روز قيامت بر صورتهايشان محشور مىكنيم.
[١٠] - نمل( ٢٧) آيه ٩٠(- يك الف): به رو در آتش افكنده مىشوند.
[١١] - فرقان( ٢٥) آيه ١٣(- يك الف): و هنگامى كه در مكان تنگ و محدودى از آن( آتش) افكنده شوند.