آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨١٣ - ستمگرى

اموال يتيمان گناه بزرگى است.»

«... وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا»[١]

«... و پيش از آن‌كه بزرگ شوند، اموالشان را از روى اسراف نخوريد.»

خيانت بر امانت و اعتماد:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ»[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به خدا و پيامبر خيانت نكنيد، و در امانات خود نيز خيانت نكنيد.»

آزار بى‌دليل:

«وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً»[٣]

«و كسانى كه مردان و زنان باايمان را به خاطر كارى كه انجام نداده‌اند، آزار مى‌دهند، متحمّل بهتان و گناه آشكارى شده‌اند.»

ستمگرى:

«وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً»[٤]

«و مأيوس (و زيان‌كار) است، آن‌كه بار ستمى بر دوش دارد!»

«إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ»[٥]

«خداوند قطعا ظالمان را دوست نمى‌دارد.»

«وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً»[٦]

«و هركس از شما ستم كند، عذاب شديد و بزرگى بر او مى‌چشانيم.»

[١] - نساء( ٤) آيه ٦.

[٢] - انفال( ٨) آيه ٢٧.

[٣] - احزاب( ٣٣) آيه ٥٨.

[٤] - طه( ٢٠) آيه ١١١.

[٥] - شورا( ٤٢) آيه ٤٠.

[٦] - فرقان( ٢٥) آيه ١٩.