«آيا در حكومت آسمان‌ها و زمين و مخلوقاتى كه خدا آفريده است، از روى دقّت و فكر نظر نيفكندند، آيا در اين موضوع نيز انديشه نكردند كه: ممكن است پايان زندگى آنها نزديك شده باشد (اگر امروز ايمان نياورند، و دعوت اين پيامبر را نپذيرند و قرآنى را كه بر او نازل شده است، با اين همه نشانه‌هاى روشن قبول نكنند)، به كدام سخن بعد از آن ايمان خواهند آورد؟»

«أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى»[٢]

«آيا آنها در درون خويش تفكّر نكردند كه خداوند آسمان و زمين و آن‌چه را در ميان اين دو است، جز به حق نيافريده؟ و براى آن اجل و پايان معيّنى را قرار نداده است؟!»

«قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‌ وَ فُرادى‌ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ»[٣]

«به آنها بگو: من تنها شما را به يك‌چيز اندرز مى‌دهم، و آن اين‌كه: براى خدا قيام كنيد دو نفر، دو نفر، يا يك نفر، يك نفر، سپس انديشه كنيد. اين دوست و هم‌نشين شما (محمّد ٦) هيچ‌گونه انحراف فكرى و جنونى ندارد، (بلكه) او فقط بيم‌دهنده شما است، در برابر عذاب شديد الهى.»

سپاس‌گذارى او به خاطر نعمت‌هايش:

«وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ»[٤]

«و آن‌چه از نعمت‌ها داريد، همه از ناحيه خداست.»

«أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ»[٥]

[١] - اعراف( ٧) آيه ١٨٥.

[٢] - روم( ٣٠) آيه ٨.

[٣] - سبأ( ٣٤) آيه ٤٦.

[٤] - نحل( ١٦) آيه ٥٣.

[٥] - واقعه( ٥٦) آيه ٧٤- ٦٣.