آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٦٥ - سپاسگذارى او به خاطر نعمتهايش

«آيا هيچ درباره آن‌چه كشت مى‌كنيد، انديشيده‌ايد؟! آيا شما آن را مى‌رويانيد يا ما مى‌رويانيم؟! هرگاه بخواهيم آن (زراعت) را مبدّل به كاه درهم كوبيده مى‌كنيم، (به‌گونه‌اى) كه تعجب كنيد. به راستى ما زيان كرده‌ايم، بلكه ما به‌كلّى محروميم! آيا به آبى كه مى‌نوشيد، انديشيده‌ايد؟ آيا شما آن را نازل مى‌كنيد، يا ما نازل مى‌كنيم؟ هرگاه بخواهيم اين آب گوارا را تلخ و شور قرار مى‌دهيم. آيا درباره آتشى كه مى‌افروزيد، فكر كرده‌ايد؟ آيا شما درختان را آفريده‌ايد يا ما آن را آفريده‌ايم؟! ما آن را وسيله يادآورى (براى همگان) و وسيله زندگى براى مسافران قرار داده‌ايم، حال كه چنين است، پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح كن!»

«قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَ فَلا تُبْصِرُونَ»[١]

«بگو: به من خبر دهيد اگر خداوند شب را تا قيامت بر شما جاودان سازد، آيا معبودى جز خدا مى‌تواند براى شما روشنايى بياورد؟ آيا نمى‌شنويد؟ بگو: به من خبر دهيد اگر خداوند روز را تا قيامت بر شما جاودان كند، چه معبودى غير از اللّه است كه شبى براى شما بياورد تا در آن آرامش يابيد؟!

آيا نمى‌بينيد؟!»

«وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ لِتَسْتَوُوا عَلى‌ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ»[٢]

« (خدا، همان كسى است كه همه زوج‌ها را آفريد)، و براى شما از كشتى‌ها و چهارپايان مركب‌هايى قرار داد كه بر آن سوار مى‌شويد تا بر پشت آنها به خوبى قرار گيريد؛ سپس هنگامى كه بر آنها سوار شديد، نعمت پروردگارتان را متذكّر شويد و بگوييد: پاك و منزّه است كسى كه آن را مسخّر ساخت، وگرنه ما توانايى تسخير آن را نداشتيم، و ما به سوى پروردگارمان بازمى‌گرديم.»

«وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ»[٣]

[١] - قصص( ٢٨) آيه ٧٢- ٧١.

[٢] - زخرف( ٤٣) آيه ١٤- ١٢.

[٣] - نحل( ١٦) آيه ٧٨.