آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٣٦٤ - ٣ - نظام توجيه قرآنى و جايگاه كيفر الهى
ايشان نيست.[١]
ولى براى اينكه ما صفحات را برگردانيم و با يك جهش به «عهد جديد» برسيم، و در اينجا به آوايى نو و توانمند گوش فرادهيم، در اينجا شخص به خوبى احساس مىكند كه از طرفى به دورترين نقطه طرف مقابل آن انتقال يافته است، به راستى رابطه ما با جهان ثابت با تمام غنا و ثروت و عظمتى كه به زودى از هم مىپاشد، اين علاقه و دلبستگى نسبت به ما قيدوبندهايى است كه سزاوار است ما خودمان را از آن آزاد كنيم، چشممان نبايد همچنان به زمين دوخته باشد، بلكه همواره به آسمان توجّه كنيم، زيراكه از قول يسوع مسيح است كه به يكى از تازه ايمانآورندگان مىگويد: «اگر مىخواهى كامل شوى، برو اموالت را بفروش و به مستمندان بده تا برايت گنجى در آسمان شود، و آنكه پيرو من باشد، مقامى والا دارد.»[٢]، و به شاگردانش گفت:
«شما درپى آن نباشيد كه بخوريد و بياشاميد و سروصدا نكنيد، كه همه اينها را امّتهاى جهان مىطلبند، و شما آگاه باشيد كه پدرتان مىداند كه شما به اينها نيازمنديد، بلكه ملكوت خدا را بجوييد و همه اينها براى شما افزون مىگردد ... اموالتان را بفروشيد و صدقه دهيد، زيركانه براى خودتان عملى فناناپذير انجام دهيد و گنجى كه در آسمانها تمام نمىشود ...، زيرا در آنجا گنج شما همان قلب شما نيز هست.»[٣] عين اين تعليمات را شاگردان مسيح، همينطور مطرح مىكنند، قدّيس بولس در رساله خود به تيموثاوس نوشت: «به ثروتمندان در تمام روزگار حاضر سفارش كن! خودبزرگبينى نكنند و اميد خود را به غير از آنكه بىنياز واقعى است، نبندند؛ بلكه بر خداى زنده اميدوار باشند كه همهچيز را با بىنيازى به ما ارزانى داشته تا بهره ببريم، درحالىكه براى خويشتن اساس و پايه نيكى، براى آينده، اندوخته كنند، تا به زندگى ابدى
[١] - اين برخلاف آن است كه قرآن كريم در سوره شعراء( ٢٦) آيه ٨٧، راجع به ايشان به ما مىگويد:« وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ»،( خداوندا) مرا در روزى كه( مردم) برانگيخته مىشوند، خوار نكن. و در سوره اعراف( ٧) آيه ١٥٦« وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ، فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ»:( خداوندا) در اين جهان و در سراى ديگر نيكى براى ما مقدّر فرما! ما به سوى تو بازگشت كردهايم خداوند فرمود: عذاب و كيفرم را به هركس بخواهم مىرسانم، امّا رحمت من همهچيز را دربر گرفته است من به زودى رحمتم را براى( كسانى كه سه كار را انجام مىدهند) مىنويسم، آنها كه تقوا پيشه مىكنند و آنها كه زكات مىدهند و آنها كه به آيات ما ايمان مىآورند.
[٢] - ر ك: انجيل متى: ١٩/ ٢١، و مرقس: ١٠/ ٢١.
[٣] - ر ك: انجيل لوقا: ١٢/ ٢٩- ٣٤.