آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨١٨ - نسبت زنا دادن

«واى بر هر عيب‌جوى مسخره‌كننده‌اى!»

«وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً»[١]

«و هيچ‌يك از شما ديگران را غيبت نكند، آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟!»

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى‌»[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هنگامى كه نجوا مى‌كنيد، به گناه و تعدّى و نافرمانى رسول (خدا) نجوا نكنيد، به كار نيك و تقوا نجوا كنيد!»

نيّت بد و زودباورى:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى‌ ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ»[٣]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد، درباره آن تحقيق كنيد، مبادا (در صورت عمل كردن بدون تحقيق) به گروهى از روى نادانى آسيب برسانيد و از كرده خود پشيمان شويد!»

نسبت زنا دادن:

«وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ»[٤]

«و كسانى كه زنان پاكدامن را متّهم (به عمل منافى عفّت) مى‌كنند، سپس چهار شاهد (بر مدّعاى خود) نمى‌آورند، هشتاد تازيانه بزنيد! هرگز شهادت آنها را نپذيريد و آنها همان فاسقانند، جز كسانى كه بعد از آن توبه كنند و جبران نمايند (كه خداوند آنها را مى‌بخشد)، زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است.»

[١] - حجرات( ٤٩) آيه ١٢.

[٢] - مجادله( ٥٨) آيه ٩.

[٣] - حجرات( ٤٩) آيه ٦.

[٤] - نور( ٢٤) آيه ٥- ٤.