آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٨٠ - كيفرهاى بدنى

فَتُكْوى‌ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ.»[١].

- آن‌جا فريادهاى دردناك و عجزولابه‌ها به گوش مى‌رسد: «وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ.»[٢]. و ناله و نعره و فرياد برمى‌آورند: «لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ.»[٣].

- و هرچه پوستشان ذوب شود، پوست ديگر بر آنها برويد، تا اين‌كه خداوند عذابى دو چندان برايشان بچشاند و همين‌طور تا ابد ادامه دارد: «سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً.»[٤].

- و هرگز كارهاى آنها بر عذاب سوزان اكتفا نمى‌شود، بلكه هم‌چنان در عذاب حميم مى‌مانند و در آن آب جوشان فروبرده مى‌شوند، سپس ميان آتش انداخته مى‌شوند، و همين طور استمرار دارد: «يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ.»[٥].

- و اين آب جوشان روى سرشان ريخته مى‌شود، پوست و اعضاى درون بدنشان ذوب مى‌شود: «يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ.»[٦].

- و هرگاه از آن آب جوشان بنوشند، صورت‌هايشان بريان شود و اعضاى درونشان درهم‌

[١] - توبه( ٩) آيه ٣٥(- يك ب): روزى فراخواهد رسيد كه( اين سكّه‌ها) را در آتش دوزخ داغ و گداخته كرده و پيشانى و پهلو و پشتشان را با آن داغ مى‌كنند،( مى‌گويند:) اين همان چيزى است كه براى خودتان اندوختيد و به صورت كنز درآورديد.

[٢] - مؤمنون( ٢٣) آيه ١٠٧، فاطر/ ٣٦، غافر/ ٤٩، زخرف/ ٧٧(- ٤ الف): آنها در دوزخ فرياد مى‌زنند: پروردگارا! ما را خارج كن تا عمل صالحى به‌جا آوريم، غير از آن‌چه انجام مى‌داديم، آيا شما را به اندازه‌اى كه هركس اهل تذكّر است، در آن متذكّر مى‌شود، عمر نداديم؟!

[٣] - هود( ١١) آيه ١٠٦، انبياء/ ١٠٠(- ٢ الف): آنها در آتش دوزخ نعره و فرياد سر مى‌دهند!

[٤] - نساء( ٤) آيه ٥٦(- يك ب): به زودى آنها را در آتشى وارد مى‌كنيم كه هرگاه پوست‌هاى تنشان( در آن) بريان گردد( و بسوزد)، پوست‌هاى ديگرى را به جاى آن قرار مى‌دهيم تا كيفر( الهى) را بچشند، خداوند( نسبت به انجام اين‌گونه مجازات‌ها) هم قادر و توانا و هم حكيم است.

[٥] - غافر( ٤٠) آيه‌هاى ٧١، ٧٢، رحمن/ ٤٤(- ٢ الف): آنها را به درون آب جوشان مى‌كشند، سپس در آتش دوزخ سوزانده مى‌شوند.

[٦] - حج( ٢٢) آيه‌هاى ١٩، ٢٠، دخان/ ٤٨(- يك الف و ٢ ب): مايع سوزان و جوشان حميم دوزخ بر سر آنها ريخته مى‌شود، هم درونشان را مى‌سوزاند و هم پوست‌ها( و برونشان) را.