شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٢٤ - پيش رفتن دقوقى رحمة الله عليه به امامت

كور نباشد.» (جواهر الكلام، ج ١٣، ص ٣٩١) و عبارت عروة الوثقى چنين است: «بَلِ الاولى عدمُ امامَةِ كل ناقص للكامل.» قذر: پليدى.

مولانا چنان كه عادت اوست و عادت همه واعظان بوده است، از هر مناسبت براى بيان نكته‌اى عقلانى يا شرعى استفاده مى‌كند از دقوقى به «امام چشم روشن» تعبير كرد. و به مناسبت به كراهت امامت كور پرداخت و دليل آن را ناپرهيزى كوران از پليدى دانست، كه چون چشم ندارند پليدى را تشخيص دادن نتوانند آن گاه به مقايسه كورى ظاهر و پليدى ظاهرى و كورى باطن و نجاست درونى و معنوى مى‌پردازد.

ب ٢٠٩٨- ٢٠٩٢ آب چشم: اشك. ريختن اشك و تضرع به درگاه خدا موجب تطهير دل و خاموش ساختن آتش دوزخ است، چنان كه در سخنان على (ع) است به نوف: «لَيسَ مِن قَطرَةِ قَطَرَت مِن عَينِ رَجُلِ مِن خَشيَةِ اللَّه الا أطفَأَت بِحارا مِنَ النيران.» (سفينة البحار، ج ١، ص ٩٥) نجاست كافر: چنان كه در قرآن كريم آمده است: إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ. (توبه، ٢٨) فقيهان سنت و جماعت و شيعه را خلاف است كه كافران نجاست ظاهرى دارند يا باطنى. علماى شيعه را اجماع است كه كافر نجس عينى است اما فقهاى عامه مشرك را نجس معنوى دانند: «اما قوله تعالى إنَّما المُشرِكُونَ نَجَسٌ فالمراد به النّجسات المعنوية التي حكم بها الشارع و ليس المراد أن ذات المشرك نجسة كنجاسة الخنزير.» (الفقه على المذاهب الاربعه)