شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١١٦ - آمن بودن بلعم باعور كه امتحانها كرد حضرت او را و از آنها روى سپيد آمده بود

آمن بودن بلعم باعور كه امتحان‌ها كرد حضرت او را و از آنها روى سپيد آمده بود

ب ٧٥١- ٧٤٧ بَلعَم باعور: نگاه كنيد به: شرح مثنوى، جزو چهارم از دفتر اول، ص ٩٢.

مهين: خوار.

او: اشارت است به لاف زنانى كه ظاهر خود را مى‌آرايند و فقر و درويشى مى‌نماياند، اما درونشان تاريك است و از جمله آنان بلعم و ابليس. نيز اشارت به مرد لافى كه سبيل خود را چرب مى‌كرد.

نفرين سبلت كردن: كنايت از طعنه زدن به دعوى ظاهرى مدعى، و آرزوى رسوا شدن او كردن.

از بهار لافيدن: استعارت از دعوى رسيدن به حق.

در دى بودن: استعارت از نقصان و قصور داشتن.

وا داد: رد كردن.

٣٧٤٢/ ١