شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٥ - امر حق به موسى

امر حق به موسى ٧ كه مرا به دهانى خوان كه بد آن دهان گناه نكرده‌اى‌

ب ١٨٨- ١٨٠ امر حق تعالى: مرحوم فروزانفر از تفسير امام فخر رازى آورده‌اند: «قال عَلَيهِ السَّلامُ ادعُوا اللَّهَ بألسِنَة ما عَصَيتُمُوهُ بِها. قالُوا يا رَسُولَ اللَّه وَ مَن لَنا بِتلكَ الالسِنَةِ قالَ يَدعُو بَعضُكم لِبَعْضٍ لِأَنَّكَ ما عَصَيتَ بِلِسانِه وَ هُوَ ما عَصَى بلِسانِك.» (مآخذ قصص و تمثيلات مثنوى، ص ٨٩) واثلة بن أسقع از رسول ٦ آرد: «چهار دعاست كه رد نمى‌شود ... دعاى مسلمانى براى برادر مسلمان خود كه غايب است.» (كشف الاسرار، ج ١، ص ٥٠٢) رخت بر بستن: در حديث است كه «ابو عثمان با سلمان بود در زير درختى. سلمان شاخه‌اى خشك را گرفت و تكان داد تا همه برگ‌هاى آن بريخت. پس گفت نپرسى چرا چنين كردم. گفتم چرا كردى؟ گفت مسلمان چون وضو گيرد چنان كه بايد، و نمازهاى پنجگانه بخواند گناهان او ريخته شود چنان كه برگ‌هاى اين شاخه.» (كشف الاسرار، ج ٤،