شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٦٤٦ - تشبيه صورت اوليا و صورت كلام اوليا به صورت عصاى موسى و صورت افسون عيسى
تشبيه صورت اوليا و صورت كلام اوليا به صورت عصاى موسى و صورت افسون عيسى عليهما السّلام
|
آدمى همچون عصاى موسى است |
آدمى همچون فسونِ عيسى است |
|
|
در كف حق بهر داد و بهر زَين |
قلب مؤمن هست بين اصبَعين |
|
|
ظاهرش چوبى و ليكن پيش او |
كَون يك لقمه چو بگشايد گلو |
|
|
تو مبين ز افسون عيسى حرف و صوت |
آن ببين كز وى گريزان گشت مَوت |
|
|
تو مبين ز افسونش آن لهجات پست |
آن نگر كه مُرده بر جَست و نشست |
|
|
تو مبين مر آن عصا را سهل يافت |
آن ببين كه بحرِ خضرا را شكافت |
|
|
تو ز دورى ديدهاى چتر سياه |
يك قدم فا پيش نه بنگر سپاه |
|
|
تو ز دورى مىنبينى جز كه گرد |
اندكى پيش آ ببين در گرد مرد |
|
|
ديدهها را گرد او روشن كند |
كوهها را مردى او بر كند |
|
|
چون بر آمد موسى از اقصاى دشت |
كوه طور از مقدمش رقّاص گشت |
|
ب ٤٢٦٥- ٤٢٥٦ فسون: دم، كه عيسى (ع) بر مردگان مىدميد و زنده مىشدند.
زَين: خوبى، آرايش.
بين اصبَعين:
|
نور غالب ايمن از نقص و غَسَق |
در ميان اصبَعينِ نور حق |
|
٧٥٩/ ١ كَون: جهان هستى.
گريزان شدن موت: كنايت از زنده گشتن مرده.
لهجات پست: كنايت از وردهاى خفى.
سهل يافت: آسان به دست آينده.