شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٧٠ - جواب فرعون موسى را و وحى آمدن موسى را

جواب فرعون موسى را و وحى آمدن موسى را ٧‌

ب ١٠٩٨- ١٠٩١ عشوه دادن: گول زدن، فريب دادن.

باد پيمودن: دعوى بى‌هوده كردن. (لغت‌نامه) بى‌هوده گفتن.

مُتّسِع: فراخ، دراز.

به طوع: به رغبت. به دل خواه.

بر كم زدن: خوار گرداندن، ناچيز كردن. (هر كار كنند از دست من نخواهند رهيد.) دم دراز: طولانى. فرعون مى‌پنداشت با مهلت خواستن مى‌تواند خود را از موسى (ع) برهاند. دنيا پرستان چنين‌اند و پندارند مكنت دنيا و زندگانى طولانى آنان را از عذاب خدا نجات خواهد داد حالى كه خدا فرمايد: وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً: كافران مپندارند مهلتى كه به آنان مى‌دهيم بر ايشان خوب است. مهلتشان مى‌دهم تا بر گناه بيفزايند.» (آل عمران، ١٧٨)