شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٢٩ - دويدن گاو در خانه آن دعا كننده به الحاح، قال النبي صلى الله عليه و سلم إن الله يحب الملحين فى الدعاء زيرا عين خواست از حق تعالى و الحاح، خواهنده را به است از آن چه مىخواهد آن را از او
دويدن گاو در خانه آن دعا كننده به الحاح، قال النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ سَلَّم إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُلِحّينَ فِى الدُّعاء زيرا عين خواست از حق تعالى و الحاح، خواهنده را به است از آن چه مىخواهد آن را از او
|
تا كه روزى ناگهان در چاشتگاه |
اين دعا مىكرد با زارىّ و آه |
|
|
ناگهان در خانهاش گاوى دويد |
شاخ زد بشكست در بند و كليد |
|
|
گاوِ گستاخ اندر آن خانه بجَست |
مرد در جَست و قَوائمهاش بست |
|
|
پس گلوى گاو بُبريد، آن زمان |
بىتوقّف بىتأمّل بىامان |
|
|
چون سرش ببريد، شد سوى قصاب |
تا اهابش بر كند در دم شتاب |
|
ب ١٤٨٨- ١٤٨٤ إلحاح: سخت ايستادن در كارى، اصرار.
إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُلِحِّينَ فِى الدُّعاء: خدا اصرار كنندگان در دعا را دوست دارد. مجلسى از مكارم الاخلاق آرد: قالَ النَّبِيُّ ٦ رَحِمَ اللَّهُ عَبداً طَلَبَ مِنَ اللَّهِ حاجَتَهُ وَ ألَحَّ فِى الدُّعاءِ استُجِيبَ لَهُ أم لَم يُستَجَب وَ تَلا هذهِ الآيةِ: أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا. (مريم، ٤٨) (بحار الانوار، ج ٩٠، ص ٣٧٠) و از امام صادق (ع) روايت است: إنَّ اللَّه كَره إلحاحَ النّاس بعضهم لبعض فى المسألة و أحبَّ لِنفسه. (بحار الانوار، ج ٩٠، ص ٣٧٠، از مكارم الاخلاق) كليد: ظاهراً مخفف كليدان: آلت بست و گشاد در خانه.
قوائم: چهار دست و پا.
إهاب: پوست ناپيراسته. پوست.