شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٠٦ - آمدن پيغامبران حق به نصيحت اهل سبا

تا كه از كهنه بر آرد برگ نو

بشكفاند كهنه صد خوشه ز گو

ما طبيبانيم شاگردان حق‌

بحر قلزم ديد ما را فَانفَلَق‌

آن طبيبان طبيعت ديگرند

كه به دل از راه نبضى بنگرند

ما به دل بى‌واسطه خوش بنگريم‌

كز فراست ما به عالى منظريم‌

آن طبيبان غذااند و ثِمار

جان حيوانى بديشان استوار

ما طبيبان فعاليم و مقال‌

مُهلِمِ ما پرتو نور جلال‌

كين چنين فعلى تو را نافع بود

و آن چنان فعلى ز ره قاطع بود

اين چنين قولى تو را پيش آورد

و آن چنان قولى تو را نيش آورد

آن طبيبان را بود بولى دليل‌

وين دليل ما بود وحى جليل‌

دستمزدى مى‌نخواهيم از كسى‌

دستمزد ما رسد از حق بسى‌

هين صلا بيمارى ناسور را

داروى ما يك بيك رنجور را

درد داروى كهن را نو كند

درد هر شاخ ملولى خو كند