شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٤٣ - پيدا شدن استاره موسى

ب ٩٣٧- ٩١٤ اعجمى كردن: كنايت از ناآگاه نشان دادن.

راندن: رفتن.

(نظامى، به نقل از لغت نامه) نرد باژگونه باختن: كنايت از گفتن چيزى كه خلاف اعتقاد گوينده است.

نشكيفتن: تاب نياوردن، صبر نكردن. (برابر طمع تاب نياورديد.) ضمان: تعهد كردن.

بر آويختن: دار كشيدن.

در مضحكه انداختن: خود را ريشخند ساختن.

درباختن: صرف كردن، هزينه كردن.

اين بود ...: اين كار جوانمردانه است؟ چنين كار شايسته كرام است؟

ادرار: مقررى، راتبه.

(بوستان سعدى، ص ١٥٩) طبل خوار: شكم باره.

خديو: پادشاه، خداوند.

چربيدن: پيش افتادن، فائق شدن.

روز ولاد نگه داشتن: روز زادن كودك را به خاطر سپردن.

اى غلام ...: اى كه همه انديشه‌ها و هوش‌ها برابر راى تو ناچيز است.

پريدن تير حكم: كنايت از جارى شدن حكم الهى.

مكان بر لا مكان حمله بردن: كنايت از انديشه مخلوق با قضاى خالق در افتادن.

نقش با نقاش پنجه زدن: مصنوع برابر صانع ايستادن.

٦٠٨/ ١.