شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٤٦ - به وجود آمدن موسى و آمدن عوانان به خانه عمران و وحى آمدن به مادر موسى كه موسى را در آتش انداز

خود زنِ عمران كه موسى برده بود

دامن اندر چيد از آن آشوب و دود

آن زنانِ قابله در خانه‌ها

بهرِ جاسوسى فرستاد آن دغا

غَمز كردنش كه اينجا كودكى است‌

نآمد او ميدان كه در وهم و شكى است‌

اندر اين كوچه يكى زيبا زنى است‌

كودكى دارد و ليكن پُر فنى است‌

پس عوانان آمدند او طفل را

در تنور انداخت از أمر خدا

وحى آمد سوى زن ز آن با خبر

كه ز اصل آن خليل است اين پسر

عصمت يا نارُ كُونِى بارِدا

لا تَكونُ النّارُ حَرّاً شارِداً

زن به وحى انداخت او را در شرر

بر تن موسى نكرد آتش اثر

پس عوانان بى‌مراد آن سو شدند

باز غمّازان كز آن واقف بدند

با عوانان ماجرا برداشتند

پيش فرعون از براى دانگِ چند

كاى عوانان باز گرديد آن طرف‌

نيك نيكو بنگريد اندر غُرَف‌

مرا غمز كردند كان پر سخن‌

به مهر نبى و على شد كهن‌