«وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى‌ بَيْنَهُمْ»[١]

«پاداش‌ها و مواهبى كه نزد خداست، بهتر و پايدارتر است، براى كسانى كه ايمان آورده‌اند و بر پروردگارشان توكّل مى‌كنند، براى كسانى (بهتر و پايدارتر است) كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب ورزند، و هنگامى كه خشمگين مى‌شوند، عفو كنند، و آنها كه دعوت پروردگارشان را اجابت كرده و فرمان‌هاى او را به جان و دل پذيرفته‌اند، و نماز را برپا داشته‌اند و كار آنها به طريق شورى و مشورت در ميان آنها صورت مى‌گيرد.»

دورى از فساد:

«وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها»*[٢]

«در روى زمين فساد نكنيد، بعد از آن‌كه اصلاح شده است.»

«وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ»[٣]

«و آنها كه عهد الهى را بعد از محكم كردن مى‌شكنند، و پيوندهايى را كه فرمان به برقرارى آنها داده، قطع مى‌كنند، و در روى زمين افساد مى‌نمايند، لعنت و مجازات سراى ديگر از آن‌هاست.»

«وَ إِذا تَوَلَّى سَعى‌ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ»[٤]

«نشانه دشمنى باطنى او اين است كه وقتى روى برمى‌گرداند و از نزد تو خارج مى‌شود، كوشش مى‌كند كه در زمين، فساد راه بيندازد، و زراعت و چهارپايان را نابود كند، با اين‌كه مى‌داند خداوند فساد را دوست نمى‌دارد.»

آمادگى براى دفاع عمومى:

«وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ‌

[١] - شورى( ٤٢) آيه ٣٨- ٣٦.

[٢] - اعراف( ٧) آيه ٥٦.

[٣] - رعد( ١٣) آيه ٢٥.

[٤] - بقره( ٢) آيه ٢٠٥.