آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٣٧ - نكوهش اندوختن و بخل ورزيدن

«به خدا و رسولش ايمان بياوريد و از آن‌چه شما را جانشين و نماينده خود قرار داده، انفاق كنيد، كسانى كه از شما ايمان بياورند و انفاق كنند، اجر بزرگى دارند.»

«وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»*[١]

«و كسانى كه از بخل و حرص نفس خويش بازداشته شده‌اند، رستگارانند.»

«الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»[٢]

«كسانى كه اموال خود را در شب و روز، پنهان و آشكار، انفاق مى‌كنند، پاداششان نزد پروردگارشان است، نه ترسى بر آنهاست و نه غمگين مى‌شوند.»

«مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»[٣]

«مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، همانند بذرى است كه هفت خوشه بروياند و در هر خوشه‌اى يك‌صد دانه باشد، خداوند آن را براى هركس بخواهد (و شايستگى ببيند)، دو يا چند برابر مى‌كند، چرا كه او رحمت و آگاهى وسيع دارد.»

«إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ»[٤]

«آنها پيش از آن (در سراى دنيا) از نيكوكاران بودند، آنها كمى از شب را مى‌خوابيدند و در سحرگاهان استغفار مى‌كردند، و در اموال آن‌ها حقّى براى سائل و محروم بود.»

نكوهش اندوختن و بخل ورزيدن:

«وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ».[٥]

«واى بر هر عيب‌جوى مسخره‌كننده‌اى، همان كسى كه مال فراوانى جمع‌آورى و شماره كرده، گمان مى‌كند اموالش او را جاودانه سازد، به زودى در آتشى خردكننده پرتاب مى‌شود!»

[١] - حشر( ٥٩) آيه ٩ و تغابن/ ١٦.

[٢] - بقره( ٢) آيه ٢٧٤.

[٣] - بقره( ٢) آيه ٢٦١.

[٤] - ذاريات( ٥١) آيه ١٩- ١٦.

[٥] - همزه( ١٠٤) آيه ٤- ١.