«إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»[١]

«هنگامى را كه (به استقبال اين دروغ بزرگ مى‌رفتيد و) اين شايعه را از زبان يكديگر مى‌گرفتيد و با دهان خود سخنى مى‌گفتيد كه به آن علم و يقين نداشتيد و گمان مى‌كرديد اين مسئله كوچكى است، درحالى‌كه در نزد خدا بزرگ است! چرا هنگامى كه آن را شنيديد، نگفتيد: ما حق نداريم كه به اين سخن تكلّم كنيم، خداوندا!! منزّهى تو! اين بهتان بزرگى است! خداوند شما را اندرز مى‌دهد كه هرگز چنين كارى را تكرار نكنيد، اگر ايمان (به خدا و روز جزا) داريد.»

«إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ»[٢]

«كسانى كه دوست مى‌دارند زشتى‌ها و گناهان قبيح در ميان افراد باايمان اشاعه يابد، عذاب دردناكى در دنيا و آخرت دارند.»

«يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ»[٣]

«در آن روز كه زبان‌هاى آنها و دست‌ها و پاهايشان بر ضدّ آنان اعمالى را كه مرتكب شدند، گواهى مى‌دهند، آن روز خداوند جزاى واقعى آنها را بى‌كم‌وكاست به آنها مى‌دهد، (و در آن روز) مى‌دانند كه خداوند حق آشكار است.»

دخالت زيان‌آور:

«مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقِيتاً»[٤]

«درست است كه هركسى مسئول كارهاى خود مى‌باشد، ولى هر انسانى كه ديگرى را به كار نيك وادارد، سهمى از آن خواهد داشت؛ و هركس ديگرى را به كار بدى وادارد، بهره‌اى از آن خواهد داشت. خداوند تواناست و اعمال شما را حفظ و محاسبه كرده و در برابر حسنات و سيئآت‌

[١] - نور( ٢٤) آيه‌هاى ١٨- ١٥.

[٢] - نور( ٢٤) آيه ١٩.

[٣] - نور( ٢٤) آيه‌هاى ٢٥- ٢٤.

[٤] - نساء( ٤) آيه ٨٥.