آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٧٩٣ - حرمت نهادن به زندگى فرزندان

مَعْرُوفاً»[١]

«و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش كرديم، مادرش او را با توانى روى ناتوانى حمل كرد، و دوران شيرخوارگى او در دو سال پايان مى‌يابد. (و نيز توصيه كردم كه) براى من و براى پدر و مادرت شكر به جاى آور، بازگشت (همه شما) به سوى من است، و هرگاه آن دو تلاش كنند كه تو چيزى را همتاى من قرار دهى كه از آن (حدّاقل) آگاهى ندارى (بلكه مى‌دانى باطل است)، از ايشان اطاعت مكن! با آن دو در دنيا به طرز شايسته‌اى رفتار كن.»

حرمت نهادن به زندگى فرزندان:

«وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ»[٢]

«فرزندان خود را به خاطر فقر و تنگدستى نكشيد، زيرا روزى شما و آنها همه به دست ماست و ما همه را روزى مى‌دهيم.»

«وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً»[٣]

«و فرزندان خود را از ترس فقر و تنگدستى به قتل نرسانيد، آنها و شما را ما روزى مى‌دهيم، چرا كه قتل آنها گناه بزرگى است.»

«وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ»[٤]

«و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود: به كدامين گناه كشته شدند؟! و در آن هنگام كه نامه‌هاى اعمال گشوده شود، و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود، و در آن هنگام كه دوزخ شعله‌ور گردد، و در آن زمان كه بهشت (به پرهيزگاران) نزديك شود، (آرى در آن هنگام) هركس مى‌داند چه چيزى را آماده كرده است.»

[١] - لقمان( ٣١) آيه ١٥- ١٤.

[٢] - انعام( ٦) آيه ١٥١.

[٣] - اسراء( ١٧) آيه ٣١.

[٤] - تكوير( ٨١) آيه ١٤- ٨.