آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٧٨٩ - ثالثا - مباحات برخوردارى از نعمتهاى پاكيزه

«إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‌ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً»[١]

«كسانى كه اموال يتيمان را به ناحق تصرّف مى‌كنند، (در حقيقت) در شكمشان تنها آتش مى‌خورند، به زودى در جهان ديگر داخل در آتش برافروخته‌اى مى‌شوند.»

«إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ»[٢]

«كسانى كه كتمان مى‌كنند، كتابى را كه خدا نازل كرده و آن را به بهاى كمى مى‌فروشند، آنها در حقيقت جز آتش چيزى نمى‌خورند، خداوند روز قيامت با آنها سخن نمى‌گويد و آنان را پاكيزه نمى‌كند و عذاب دردناكى در انتظارشان است.»

«وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا»[٣]

«كنيزان خود را به خاطر متاع زودگذر در دنيا مجبور به خودفروشى نكنيد، اگر آنها مى‌خواهند، پاك بمانند.»

مديريّت بد:

«وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً»[٤]

«اموال و ثروت خود را به دست افراد سفيه نسپاريد، اين سرمايه‌اى كه قوام زندگى و اجتماع شما به آن است و بدون آن نمى‌توانيد كمر راست كنيد.»

ثالثا- مباحات: برخوردارى از نعمت‌هاى پاكيزه:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً»[٥]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، (طيّبات) و امور پاكيزه‌اى را كه خداوند بر شما حلال كرده‌

[١] - نساء( ٤) آيه ١٠.

[٢] - بقره( ٢) آيه ١٧٤.

[٣] - نور( ٢٤) آيه ٣٣.

[٤] - نساء( ٤) آيه ٥.

[٥] - مائده( ٥) آيه ٨٨- ٨٧.