آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٧٨٧ - هر نوع آلودگى اخلاقى يا مادى
شما تخم عداوت و دشمنى بپاشد و از نماز و ذكر خدا بازدارد، آيا شما خوددارى خواهيد كرد؟»
«الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[١]
«كسانى مشمول اين رحمت مىشوند كه از فرستاده پروردگار پيروى مىكنند، (او) پيامبر خداست، پيامبرى كه درس ناخوانده و از ميان تودهها برخاسته، از سرزمين مكّه (امّ القرى) كه صفات و دلايل حقّانيّتش را در (كتب آسمانى پيشين) تورات و انجيل مشاهده مىكنند، به نيكىها و آنچه خرد آن را مىشناسد و نزدش معروف است، دعوت مىكند و از بدىها و زشتىها و آنچه نزد خردناشناس است، نهى مىنمايد، طيّبات و آنچه را طبع سليم مىپسندد، براى آنها حلال مىشمارد و آنچه خبيث و تنفّرآميز باشد، بر آنها حرام، تحريم مىكند، بارها را از دوش آنان برمىدارد و غل وزنجيرهايى را كه بر دست و پا و گردنشان سنگينى مىكرد، مىشكند. پس كسانى كه به او ايمان بياورند و مقامش را بزرگ شمارند و او را در ابلاغ رسالتش يارى كنند و از نور آشكارى كه به او نازل شده، (يعنى قرآن مجيد) پيروى كنند، بدون شك چنين افرادى رستگارند.»
«إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ»[٢]
«خداوند تنها گوشت مردار، خون، گوشت خوك و گوشت هر حيوانى را كه به هنگام ذبح نام غير خدا بر او گفته شود، تحريم كرده است.»
هر نوع آلودگى اخلاقى يا مادى:
«وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ»[٣]
«و خدا پاكيزگان را دوست دارد.»
«وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ»[٤]
«و لباست را پاك كن، و از پليدى دورى كن!»
[١] - اعراف( ٧) آيه ١٥٧.
[٢] - بقره( ٢) آيه ١٧٣.
[٣] - توبه( ٩) آيه ١٠٨.
[٤] - مدّثّر( ٧٤) آيه ٥- ٤.