آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٧٨٥ - زناكارى

«براى اين‌كه به خاطر از دست رفتن غنايم جنگى غمگين نشويد و از جراحات وارده در راه پيروزى نگران نباشيد.»

«لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ»[١]

«به خاطر آن‌كه براى آن‌چه از دست داده‌ايد، تأسّف نخوريد و به آن‌چه به شما داده است، دلبسته و شادمان نشويد.»

زناكارى:

«وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‌ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا»[٢]

«و نزديك زنا نشويد، چرا كه عمل بسيار زشتى است و راه و روش بدى است.»

«الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ»[٣]

«هريك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد.

علاوه بر اين كيفر مشخّص براى جرمى كه مرتكب شده‌اند، شايان ذكر است، مقرّرات پيشگيرى كه قرآن در برخورد با اين فساد اخلاقى مقرّر فرموده است:

١) تشويق به ازدواج «نور/ ٣٢»: «وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ». (آنها كه وسيله ازدواج ندارند، بايد عفّت پيشه كنند تا خدا به فضلش بى‌نياز كند.)

٢) جواز ازدواج با همسر ديگر در شرايط خاص «نساء/ ٣»: «فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى‌ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً» (از آنها با دو نفر يا سه نفر ازدواج كنيد، امّا اگر مى‌ترسيد عدالت را (در مورد همسران متعدّد) رعايت نكنيد به يكى اكتفا كنيد).

٣) تحريم خودنمايى زن با هر وضع زننده، مگر در برابر همسر و يا خويشان محرم: «نور/ ٣٧» «لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ» (تا خداوند آنها را به بهترين اعمالى كه انجام داده‌اند، پاداش دهد و از فضلش بر پاداش آنها بيفزايد، و خداوند هركه را بخواهد، بى‌حساب روزى دهد). و «احزاب/ ٥٩»: «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‌ أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ» (اى پيامبر! به همسران و

[١] - حديد( ٥٧) آيه ٢٣.

[٢] - اسراء( ١٧) آيه ٣٢.

[٣] - نور( ٢٤) آيه ٢.