«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‌ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ»[١]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، روزه بر شما نوشته شده است، آن‌گونه كه بر امّت‌هايى كه قبل از شما بودند، نوشته شده بود، شايد پرهيزگار شويد؛ چند روز معدود را بايد روزه بداريد، كسانى كه از شما بيمار يا مسافر باشند و روزه گرفتن براى آنها مشقّت داشته باشد، از اين حكم معافند و بايد روزهاى ديگر را به جاى آن روزه بگيرند.

كسانى كه با نهايت زحمت بايد روزه بگيرند (مانند پيران و بيماران كه بهبودى براى آنها نيست)، لازم نيست مطلقا روزه بگيرند، بلكه به جاى آن كفّاره بدهند؛ مسكينى را اطعام كنند، و آن كس كه مايل باشد، بيش از اين در راه خدا اطعام كند، براى او بهتر است، روزه گرفتن براى شما بهتر است، اگر بدانيد. همان ماهى كه قرآن در آن نازل شده، همان قرآنى كه مايه هدايت مردم و داراى نشانه‌هاى هدايت و معيارهاى سنجش حق و باطل است كسانى كه در ماه رمضان در حضر باشند، بايد روزه بگيرند، امّا آنها كه بيمار يا مسافرند، روزهاى ديگر را به جاى آن روزه مى‌گيرند، خداوند راحتى شما را مى‌خواهد و زحمت شما را خواستار نيست.»

«ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها»[٢]

«سپس روزه را تا شب تكميل كنيد، هنگامى كه در مساجد مشغول اعتكاف هستيد با زنان‌

[١] - بقره( ٢) آيه ١٨٥- ١٨٣.

[٢] - بقره( ٢) آيه ١٨٧.