آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٦٣ - خوشبختى حسى

بنابراين؛ جاى خوبى است براى خنك شدن، چنان‌كه خداى متعال مى‌فرمايد: «أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا.»[١]، و ميدانى است كه رودها از ميان آن جارى است: «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ.»[٢]، و اين رودها: «أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى.»[٣].

در بهشت چشمه‌ها جريان دارند: «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ.»*[٤]، و اين چشمه‌ها عطرهاى خوش گوناگونى دارند كه با شرابى لذيذ آميخته است: «إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً.»[٥]، «وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا.»[٦].

و در اين جايگاه‌هاى بابركت: «فاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ.»*[٧]، نزديك بهشتيان مى‌شوند به‌طورى كه شاخه‌هاى درختان ميوه در دسترس آن‌هاست: «قُطُوفُها دانِيَةٌ.»[٨]، و اين ميوه‌ها «لا مَقْطُوعَةٍ، وَ لا مَمْنُوعَةٍ.»[٩]

و پس از اين‌ها تصوّر كن كه اين فرش زمرّدين پهناور، آراسته با نخ‌هاى نقره‌فام كه در آن پديدار است: «وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً.»[١٠]، و در اين اقامتگاه‌هاست: «غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها

[١] - فرقان( ٢٥) آيه ٢٤(- يك الف): بهشتيان در آن روز قرارگاهشان بهتر و استراحتگاهشان نيكوتر است.

[٢] - قمر( ٥٤) آيه ٥٤(- يك الف): پرهيزگاران در باغ‌ها و نهرهاى بهشتى( و فضاى گسترده و وسيع خداوند) جاى دارند.

[٣] - محمّد( ٤٧) آيه ١٥(- يك الف): در آن( بهشت) نهرهايى است از آب صاف كه بدبو نشده و نهرهايى از شير كه طعم آن دگرگون نگشته است و نهرهايى از شراب( طهور) كه مايه لذّت نوشندگان و نهرهايى از عسل مصفّاست.

[٤] - حجر( ١٥) آيه ٤٥، دخان/ ٥٢، رحمن/ ٥٠، ٦٦، واقعه/ ٣١، مرسلات/ ٤١، غاشيه/ ١٢(- ٧ الف): پرهيزگاران در باغ‌هاى سرسبز بهشت، و در كنار چشمه‌هاى زلال آن خواهند بود.

[٥] - انسان( ٧٦) آيه ٥،

به يقين ابرار( و نيكان) از جامى مى‌نوشند كه با عطر خوشى آميخته است.

[٦] - انسان( ٧٦) آيه ١٧، مطفّفين/ ٢٧(- سه آ):

و در آن‌جا از جام‌هايى سيراب مى‌شوند كه لبريز از شراب طهورى آميخته با زنجبيل است.

[٧] - زخرف( ٤٣) آيه ٧٣، يس/ ٥٧، محمّد/ ١٥، رحمن/ ٦٨، مرسلات/ ٤٢، نبأ/ ٣٢، رحمن/ ٥٢، واقعه/ ٣٢(- ٧ الف و يك ب): و واقعه( ٥٦) آيه ٣٢، رحمن/ ٥٤، انسان/ ١٥(- ٣ الف): ميوه‌هاى فراوان.

[٨] - الحاقة( ٦٩) آيه ٢٣، الرحمن/ ٥٤، انسان/ ١٤(- سه آ): ميوه‌هايش در دسترس است.

[٩] - واقعه( ٥٦) آيه ٣٣(- يك الف): كه هرگز قطع و گسسته نمى‌شود.

[١٠] - توبه( ٩) آيه ٧٢:( و جايگاه‌هاى پاك و پاكيزه) و منزلگاه‌هاى مرفّه.