آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٥٧ - بهشت

وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً.»[١].

- همراه با فاميل و دوستانشان: «جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ.»[٢].

- وقتى كه مى‌رسند، فرشتگان از آنها استقبال كرده، تحيّت‌گويان اظهار مى‌دارند: «هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ.»[٣].

- و چون آرام مى‌گيرند فرشتگان از آنها ديدن مى‌كنند: «يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ.»[٤].

- با تمام تبريك و امنيّت و درود: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ.»[٥]

- و چون خداى مهربان از ايشان استقبال كند كه براى ايشان است: «قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ.»[٦]، «تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ.»[٧]، «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ.»[٨].

- خداوند به زودى آنان را مقرّب خود گرداند: «أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ.»[٩].

- و آنان را در بالاترين مراتب قرار مى‌دهد: «دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً.»[١٠].

- بنابراين جايگاه آنان بالاترين جايگاه در نزد قادر تواناست: «فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ.»[١١].

[١] - نساء( ٤) آيه ٦٩، عنكبوت/ ٩، فجر/ ٢٩(- دو الف و يك ب): هم‌نشين كسانى خواهند بود كه خداوند نعمت خود را بر آنها تمام كرده، از پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان، آنها رفيقان خوبى هستند.

[٢] - رعد( ١٣) آيه ٢٣، يس/ ٥٦، غافر/ ٨، زخرف/ ٧٠، طور/ ٢١(- ٥ الف): باغ‌هاى جاويدان بهشت است كه هم خودشان وارد آن مى‌شوند و هم پدران و همسران و فرزندان صالح آنها.

[٣] - انبياء( ٢١) آيه ١٠٣، زمر/ ٧٢(- ٢ الف): اين همان روزى است كه به شما وعده داده شده بود.

[٤] - رعد( ١٣) آيه ٢٣: فرشتگان از هر درى بر آنها وارد مى‌شوند.

[٥] - رعد( ١٣) آيه ٢٣، ٢٤(- ٢ الف): سلام بر شما به خاطر صبر و استقامتتان، چه پايان نيك و چه عاقبت خوبى!

[٦] - يونس( ١٠) آيه ٢(- يك الف) براى آنان( در پيشگاه خدا) قدم صدق است.

[٧] - احزاب( ٣٣) آيه ٤٤: تحيّت فرشتگان الهى به آنها( در روز قيامت) روزى كه او را ديدار مى‌كنند، سلام است.

[٨] - احزاب( ٣٣) آيه ٤٤، يس/ ٥٨(- يك الف و يك ب): براى آنها سلام و تهنيت الهى است. اين سخنى است از ناحيه پروردگار رحيم و مهربان.

[٩] - واقعه( ٥٦) آيه ١١(- يك الف): آنها مقرّبانند.

[١٠] - نساء( ٤) آيه ٩٦، انفال/ ٤، توبه/ ٢٠، مجادله/ ١١(- ٤ ب): درجات مهمّى از طرف خداوند و آمرزش و رحمت او.

[١١] - قمر( ٥٤) آيه ٥٥(- يك الف): در جايگاه صدق، نزد خداوند مالك مقتدر.