آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٥٥ - بهشت

ذيل تأمين مى‌شود:

- امنيّت بدون ترس و بيم: «فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.»*[١].

- بنابراين اندوهى در كار نيست: «وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.».*

- خوارى و ذلّتى نيست: «يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ.»[٢].

- محو گناهان و بخشش آنها: «وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا.»[٣] «كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ.»[٤].

رحمت‌[٥] (موقعى تجلّى مى‌كند كه شرور و عذاب، از كسانى برطرف مى‌شود كه خداوند آنها را دوست مى‌دارد):

«وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ.»[٦]

جز اين‌كه شادمانى ايجابى روحى تنوّع بيشترى دارد، بنابراين؛ زندگى افراد خوشبخت، آن‌

[١] - بقره( ٢) آيه ٣٨، ٦٢، ١١٢، ٢٦٢، ٢٧٤، ٢٧٧، آل عمران/ ١٧٠، مائده/ ٦٩، انعام/ ٤٨، اعراف/ ٣٥، ٤٩، يونس/ ٦٢، حجر/ ٤٦، شعراء/ ٨٩، سباء/ ٣٧، فصّلت/ ٣٠، ٤٠، زخرف/ ٦٣، دخان/ ٥٥، احقاف/ ١٣(- ١٢ الف و ٨ ب): آنان نه ترسى دارند و نه اندوهگين خواهند شد.

[٢] - تحريم( ٦٦) آيه ٨(- يك ب): در روزى خواهد بود كه خداوند، پيامبر و كسانى را كه با او ايمان آورده‌اند، خوار نمى‌كند.

[٣] - بقره( ٢) آيه ٢٦٨: و خداوند به شما وعده آمرزش و فزونى مى‌دهد.

[٤] - محمّد( ٤٧) آيه ٢، بقره/ ٢٦٨، ٢٧١، آل عمران/ ١٣٣، ١٣٦، ١٥٧، ١٩٥، نساء/ ٣١، ١٢٩، مائده/ ٩، ٦٥، انفال/ ٤، ٢٩، ٧٤، هود/ ١١، نور/ ٢٢، ٢٦، عنكبوت/ ٧، احزاب/ ٣٥، ٧١، سباء/ ٤، فاطر/ ٧، يس/ ١١، زمر/ ٣٥، غافر/ ٧، شورى/ ٢٥، احقاف/ ١٦، ٣١، فتح/ ٥، ٢٩، حجرات/ ٣، حديد/ ٢٠، ٢١، ٢٨، حشر/ ١٢، تغابن/ ٩، ١٧، طلاق/ ٥، تحريم/ ٨، ملك/ ١٢(- ١٦ الف و ٢٤ ب): خداوند گناهشان را مى‌بخشد و كارشان را( در دنيا و آخرت) اصلاح مى‌كند.

[٥] - پاره‌اى از الفاظ عربى به حدّى از ظرفيت رسيده‌اند كه مدلول يك كلمه قابل انبساط و انقباض است و در صورت‌هاى مختلف تنها باشد، يا همراه اين و يا آن لفظ مربوط به كار رود، به رنگ‌هاى گوناگونى درمى‌آيد و از اين قبيل است واژه رحمت، اگر با كلمه رأفت همراه باشد، جنبه مثبت دارد، به معناى بخشش است، ولى اگر با واژه فضل همراه باشد، بيشتر نقش منفى دارد و به معناى نجات از عذاب و حفظ از بدى‌هاست، و بالاخره اگر تنها باشد، گاهى هردو معنى را باهم دارد و هم‌چنين عنصر حمايت را در دو حالت اخير مى‌رساند؛« وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ.» غافر/ ٩: كه هركس را در آن روز از بدى‌ها نگه دارى مشمول رحمتت ساخته‌اى.

[٦] - آل عمران( ٣) آيه ١٠٧، ١٣٢، ١٥٧، بقره/ ٢١٨، نساء/ ١٢٩، ١٧٥، أنعام/ ١٥٥، اعراف/ ٥٧، ٢٠٤، توبه/ ٢١، ٧١، ٩٩، يونس/ ٥٨، مريم/ ٨٥، نور/ ٥٦، نمل/ ٤٦، يس/ ٥٨، شورى/ ٨، زخرف/ ٣٢، جاثيه/ ٣٠، حجرات/ ١٠، حديد/ ١٣، انسان/ ٣١(- ١٢ الف و ١١ ب): امّا آن‌هايى كه چهره‌هايشان سفيد شده، در رحمت خداوند خواهند بود و در آن جاودانه مى‌باشند.