آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٣٩٥ - الف - انگيزههاى درونى

- انتخاب همراه و رفيقى نفرين شده: «وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً فَساءَ قَرِيناً.»[١].

- حركت انسان پشت سر دشمنش و هم‌پيمانى با او: «إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ.»[٢].

- لقب و عنوان بد: «أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ.»[٣].

- تشبّه و همانندى با ستمگران: «إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً.»[٤].

- همسانى با برخى از موجودات پست و بى‌ارزش: «فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ.»[٥].

- همسانى با برخى از چيزهاى زشت و مورد تنفّر: «وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ.»[٦].

- كورى و نابينائى: «قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ.»[٧].

- كرى: «وَ نَطْبَعُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ.»[٨].

[١] - نساء( ٤) آيه ٣٨، اسراء/ ٢٧، حج/ ١٣(- يك الف و ٢ ب): و كسى كه شيطان قرين اوست، بدقرينى براى خود انتخاب كرده است.

[٢] - اعراف( ٧) آيه ٢٧، بقره/ ١٦٨ و ٢٠٨، كهف/ ٥٠، فاطر/ ٦(- ٣ الف و ٢ ب): ما شياطين را اولياء و سرپرستان افراد بى‌ايمان قرار داديم.

[٣] - حجرات( ٤٩) آيه ٢(- يك ب): اعمال شما نابود مى‌گردد، درحالى‌كه شما نمى‌دانيد.

[٤] - نساء( ٤) آيه ١٤٠، مائده/ ٥١(- ٢ ب): اگر شما در اين‌گونه مجالس شركت كرديد، همانند آن‌ها خواهيد بود و خداوند همه منافقان و كافران را در دوزخ جمع مى‌كند.

[٥] - اعراف( ٧) آيه ١٧٦، ١٧٧، ١٧٩، فرقان/ ٤٤، ملك/ ٥(- ٥ الف): او همانند سگ است كه اگر به او حمله كنى، دهانش باز و زبانش بيرون است، و اگر او را به حال خود واگذارى، باز چنين است.

[٦] - حجرات( ٤٩) آيه ١٢(- يك ب): و هيچ‌يك از شما ديگرى را غيبت نكند، آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟!( به يقين) همه شما از اين امر كراهت داريد.

[٧] - انعام( ٦) آيه ٥٠، ١٠٤، بقره/ ١٧، ١٨، ١٧١، هود/ ٢٤، رعد/ ١٦، ١٩، حج/ ٤٦، نمل/ ٨١، قصص/ ٧٢، روم( ٣٠) آيه ٥٣، سجده/ ٢٧، فاطر/ ١٩، غافر/ ٥٨، شورى/ ٤٤، زخرف/ ٤٠(- ١٣ الف و ٤ ب): بگو: آيا افراد بينا و نابينا و آنها كه چشم و انديشه و عقلشان بسته است، با كسانى كه حقايق را به خوبى مى‌بينند و درك مى‌كنند، برابرند؟ آيا فكر نمى‌كنيد؟

[٨] - اعراف( ٧) آيه‌هاى ١٠٠، ١٧٩، بقره/ ١٨ و ١٧١، انعام/ ٣٩، انفال/ ٢٣، يونس/ ٤٢، هود/ ٢٤، انبياء/ ٤٥، فرقان/ ٤٤، نمل/- ٨٠.، قصص/ ٧١، روم/ ٥٢، فصّلت/ ٤، ٤٤، زخرف/ ٤٠(- ١٣ الف و ٣ ب): بر دل‌هايشان مهر مى‌زنيم، آن‌چنان‌كه هيچ حقيقتى را نشنوند.