آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٣٨٩ - الف - انگيزههاى درونى
يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ.»[١].
- استفاده از كسب ناپاك و به كار بردن هر شيئى نجس (حقيقتا نجس باشد يا مجازا): وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ.»[٢]، «وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ.»[٣].
- كشتن فرزندان (حتّى اگر به خاطر تنگدستى شديد واقعى يا احتمالى سهمگين باشد): «وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ.»[٤].
- ارتكاب كمترين بىادبى در حقّ نياكان و پدرانمان: «وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً.»[٥].
بدرفتارى با همسرانمان (با ظلم و غضب و محروم كردن ...): «وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً.»[٦].
- ريختن خون يك انسان مگر به حق: «وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ.»[٧].
[١] - نور( ٢٤) آيه ٣١ و ٦٠، احزاب/ ٣٣(- ٣ ب): و( اطراف) روسرىهاى خود را بر سينه خود افكنند، و آنها نبايد زينت خود را آشكار سازند، مگر( در دوازده مورد:) براى شوهرانشان، يا پدرانشان، يا پسرانشان و يا پسران همسرانشان، يا برادرانشان، يا پسران برادرانشان، يا پسران خواهرانشان، يا زنان همكيششان، يا بردگانشان يا مردان سفيهى كه تمايلى به زن ندارند، يا كودكانى كه از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نيستند، آنها به هنگام راه رفتن پاهاى خود را به زمين نزنند، تا زينت پنهانيشان دانسته شود.
[٢] - نساء( ٤) آيه ٢: و هيچگاه اموال پاكيزه آنها را با اموال ناپاك و پست خود تبديل نكنيد.
[٣] - نساء( ٤) آيه ٢، مدثّر/ ٥(- يك الف و يك ب): و از پليدى دورى كن!
[٤] - انعام( ٦) آيه ١٥١، اسراء/ ٣١(- ٢ الف): فرزندان خود را به خاطر فقر و تنگدستى نكشيد.
[٥] - اسراء( ١٧) آيه ٢٣(- يك الف): و پروردگارت فرمان داده، جز او را نپرستيد و نسبت به پدر و مادر نيكى كنيد، هرگاه يكى از آن دو يا هردوى آنها نزد تو به پيرى برسند، سبكترين تعبير نامؤدّبانه( يعنى) اف به آنها مگو! و بر سر آنها فرياد مزن. با گفتار سنجيده با آنها سخن بگو!
[٦] - نساء( ٤) آيه ١٩، بقره/ ٢٢٩، ٢٣١، ٢٣٣، طلاق/ ٦(- شش ب): و اگر تصميم گرفتيد كه همسر ديگرى به جاى همسر خود انتخاب كنيد و مال فراوانى( به عنوان مهر) به او پرداختهايد، چيزى از آن را نگيريد، آيا براى باز پس گرفتن( مهر) زنان متوسّل به تهمت و گناه مىشويد؟!
[٧] - انعام( ٦) آيه ١٥١، اسراء/ ٣٣، فرقان/ ٦٨(- ٣ الف): دست به خون بىگناهان نيالاييد و نفوسى را كه خداوند محترم شمرده و-- ريختن خون آنها مجاز نيست، به قتل نرسانيد، مگر طبق قانون الهى قتل آنها مجاز باشد، اينها امورى است كه خدا توصيه كرده تا دريابيد.