معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٨٧ - مواضعى كه غيبت در آنها جايز است

همه كس عزيز و محترم است.و باعث جمعيت خاطر و افكار،و موجب دوام هيبت و وقار،و فراغت از براى ذكر و عبادت،و سلامتى در دنيا و آخرت است.

و از اين جهت سيّد رسل-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود:«من صمت نجى».يعنى:«هر كه خاموشى را شعار خود ساخت نجات يافت». [١]

و فرمود:«هر كه ايمان آورد به خدا و رسول،بايد هر سخنى كه مى‌گويد خير باشد يا خاموش نشيند». [٢]

اعرابى به خدمت آن حضرت آمد عرض كرد:«مرا به علمى دلالت كن كه داخل بهشت شوم.فرمود:گرسنگان را سير كن.و تشنگان را سيراب نماى.پس اگر قدرت بر اين‌ها نداشته باشى زبان خود را از غير سخن حق و خير محافظت كن كه به اين سبب بر شيطان غالب مى‌گردى». [٣]

و فرمود:«چون مؤمن را خاموش و صاحب وقار بينيد به او تقرّب جوئيد كه حكمت بر دل او القا مى‌شود». [٤]

و نيز فرمود:«مردم سه طايفه‌اند:«غانم»و«سالم»و«هالك».«غانم»كسى است كه:

ذكر خدا كند.و«سالم»آن است كه سكوت را شعار خود سازد.و«هالك»آن است كه:

به سخنان باطل فرو رود». [٥]

تأمّل كنان در خطاب و صواب به از ژاژ خايان [٦] حاضر جواب
روزى شخصى به خدمت آن سرور آمد عرض كرد:«يا رسول اللّه!مرا وصيتى كن.

فرمود:زبان خود را محافظت كن.باز عرض كرد:مرا وصيتى كن.باز فرمود:زبان خود را محافظت كن.مرتبه سيّم عرض كرد:مرا وصيتى كن.باز فرمود:زبان خود را نگاه دار». [٧]

از عيسى بن مريم مروى است كه:«عبادت ده جزء است،نه جزء آن خاموشى است،و يكى در فرار از مردم». [٨]

و فرمود كه:«پر سخن نگوئيد در غير ذكر خدا،به درستى كه:كسانى كه بسيار سخن