معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٧٣٩ - طريق تحصيل محبّت و معرفت خدا

مى‌گويند چشم خود را تيز در نور خورشيدى كه از ابر خالى باشد بدارند و ببينند مى‌توانند يا نه». [١]

و أبو بصير روايت كرده است كه به حضرت صادق-عليه السّلام-عرض كردم كه:

«خبر ده مرا از اينكه آيا مؤمنين در روز قيامت خدا را مى‌بينند؟فرمود بلى پيش از قيامت نيز او را ديده‌اند.عرض كردم كه:در چه وقت؟فرمود:در وقتى كه به ايشان گفت:

« أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ ».ايشان گفتند:« بَلىٰ ».[١] پس ساعتى ساكت شد بعد فرمود كه:مؤمنين در دنيا نيز او را مى‌بينند،آيا تو حال او را نمى‌بينى؟ابو بصير گويد عرض كردم:فداى تو شوم اين كلام را از تو نقل كنم؟فرمود:نه،زيرا كه اگر اين حديث را نقل كنى انار مى‌كند او را منكرى كه به معنى آن جاهل است و چنين تقدير مى‌كند كه اين تشبيه كفر است و حال اينكه ديدن به دل نه مثل ديدن به چشم است و خداى-تعالى-برتر است از آنچه اهل تشبيه و اتحاد نسبت به او مى‌دهند». [٢]

از حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-پرسيدند كه:«آيا خداى خود را ديده‌اى؟ فرمود:واى بر تو!خدايى را كه نمى‌بينم عبادت او را نمى‌كنم.شخصى عرض كرد كه:

چگونه او را ديده‌اى؟فرمود:چشمهاى ظاهر،به مشاهده،او را نمى‌بينند،و ليكن دلها او را به حقيقت ايمان مى‌بينند». [٣]

و اخبار در اين خصوص بسيار است.

فصل:طريق تحصيل محبّت و معرفت خدا

چون فضيلت صفت محبّت و شرافت آن را يافتى پس هان،هان،سعى كن تا اين گوى از ميدان بربايى و به اين افسر كرامت مكرّّم گردى.

به عزم مرحله عشق پيش نه قدمى كه سودها كنى ار اين سفر توانى كرد
بدان كه:طريق تحصيل محبّت خدا و تقويت آن دو چيز است:

اوّل:دوام فكر و ذكر،و مداومت بر ياد خدا،و تفكّر در عجايب صنع و غرايب ملك او و در صفات كماليّه و نعوت جماليّه و جلاليّه و در آنچه آماده و مهيّا نموده است از نعماى غير متناهيه در دنيا و آخرت و در آنچه عطا كرده است از وجود جميع ضروريّات و لوازم آن و مناجات با او در خلوت و مواظبت نمودن بر عبادات و طاعات