معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٦١ - شنونده غيبت نيز حكم غيبت كننده را دارد

سبحان اللّه!امّا عجب نيست چنين چيزى.تا او خوب متوجّه شود و اين هر چه مى‌خواهد بگويد.

شنونده غيبت نيز حكم غيبت كننده را دارد

بدان كه:آنكه غيبت را مى‌شنود نيز حكم غيبت كننده را دارد،همچنان كه در احاديث وارد شده است. [١]

و همچنان كه غيبت كنندگان،افساد دارند،غيبت شنوندگان نيز چنين‌اند،زيرا:آن كسى كه در حضور او غيبت مسلمانى مى‌شود يا به آن خوشحال نمى‌شود و بدش هم نمى‌آيد و به اين جهت منع نمى‌كند.يا خوشحال مى‌شود ولى از راه ريا و تزهّد تصديق نمى‌كند.بلكه گاه است منع مى‌كند اما قلبا طالب آن است كه منع او را نشنوند.و بسا باشد حيله‌ها برانگيزد كه آن غيبت قطع نشود،مثل اينكه:اظهار تعجب كند يا بگويد كه:

من چنين نمى‌دانستم و او را نوع ديگر شناخته بودم،كه آن غيبت كننده بيشتر ميل در غيبت كند.و به اين سخنها او را به غيبت وا مى‌دارد.و اين‌ها همه در گناه و حكم با غيبت كننده شريك‌اند.

خلاصه آنكه:گناه شنونده غيبت،مثل غيبت كننده است،مگر اينكه:در مقام انكار برآيد و سخن آن شخص را قطع كند.يا از مجلس برخيزد.و اگر قدرت بر اين‌ها نداشته باشد در دل غضبناك گردد.و اگر به زبان گويد:ساكت شو،اما در دل،مايل و طالب باشد،اين از اهل نفاق است.پس بر اهل دين لازم است كه:چنانچه غيبت مسلمانى را بشنوند در مقام انكار برآيند و آن را رد كنند و الاّ مستوجب نكال مى‌گردند.

حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود كه:«هر كه مؤمنى را در نزد او ذليل كنند و او بتواند يارى او را بكند و نكند خدا در روز قيامت او را ذليل مى‌سازد». [٢]

و فرمود:«هر كه ردّ كند از غيبت،برادر خود را و آبروى او را محافظت كند،حق است بر خدا كه در روز قيامت آبروى او را نگاهدارد». [٣]

و فرمود كه:«هيچ مردى نيست كه بدى برادر مسلم او در نزد او مذكور شود و او بتواند او را جانب دارى و حمايت كند-اگر چه به يك كلمه باشد-و نكند مگر اين كه خداى-تعالى-او را در دنيا و آخرت ذليل مى‌كند.و هر كه بدى برادر مسلمش را در