معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٦٧٦ - فضيلت توبه

فصل:فضيلت توبه

بدان كه:توبه از معاصى،سرمايه سالكين و اوّل مقامات دين است.مشرق [١] و نور قرب پروردگار عالميان،و كليد استقامت در راه دين و ايمان است.موجب محبّت حضرت بارى،و سبب نجات و رستگارى است.

خداى-تعالى-مى‌فرمايد:« إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ ».يعنى:«به درستى كه خدا توبه كنندگان را دوست مى‌دارد». [٢]

و از حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«توبه كننده،دوست خدا است.و توبه كنندۀ از گناه،مانند كسى است كه هيچ گناهى از براى او نباشد». [٣]

و حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-فرمود كه:«خداوند-تبارك و تعالى- خوشحال‌تر مى‌شود به توبه بنده خود از مردى كه در شب تار در بيابانى مركب و توشه خود را گم كرده باشد و ناگاه آن را بيابد». [٤]

و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«به درستى كه خداى -تعالى-دوست دارد از بندگان پرگناه خود،توبه را». [٥]

و فرمود كه:«چون بنده،توبه نصوح و خالص كند خدا دوست مى‌دارد آن را.پس مى‌پوشاند آن گناه را از او.شخصى عرض كرد كه:چگونه مى‌پوشاند؟فرمود:آن گناه را از ياد دو ملكى كه مى‌نويسند مى‌برد و وحى مى‌نمايد به اعضا و جوارح او و به زمينى كه آن گناه را در آن كرده كه بپوشانيد بر او گناهان او را.و هيچ چيز يافت نمى‌شود كه گواهى دهد بر او به هيچ گناهى». [٦]

و فرمود كه:«خداى-تعالى-سه چيز از براى توبه كنندگان قرار داده،است كه اگر يكى از آنها را به جميع اهل آسمان و زمين عطا مى‌فرمود به سبب آن نجات مى‌يافتند:

اوّل آنكه:فرمود:خدا توبه كنندگان را دوست دارد.

دوّم آنكه:خبر داده است كه:فرشتگان حاملين عرش،و فرشتگانى كه در حول عرش‌اند طلب آمرزش مى‌كنند از براى كسانى كه توبه كرده‌اند.