و نيز از آن حضرت مروى است كه:«هر كه يكسال پيش از مردن،توبه كند حق -تعالى-توبه او را قبول مى‌كند.پس فرمود:سال،زياد است هر كه يك ماه پيش از مردن توبه كند خداى-تعالى-توبه او را قبول مى‌فرمايد.و بعد از آن فرمود:ماه،زياد است هر كه يك هفته قبل از مردن توبه كند خدا توبه او را قبول مى‌فرمايد.پس فرمود كه:هفته نيز بسيار است هر كه يك روز قبل از وفات،تائب باشد توبه او قبول مى‌شود.

پس فرمود كه:روز نيز زياد است هر كه توبه كند پيش از آنكه مرگ گلوى او را بگيرد و مرگ را معاينه ببيند خداى-تعالى-توبه او را قبول مى‌فرمايد». [٣]

و حضرت امام باقر-عليه السّلام-به محمد بن مسلم فرمود كه:مؤمن هرگاه توبه كند گناهان او آمرزيده است.پس بعد از توبه و آمرزش،عمل را از سرگيرد.و آگاه باشيد، به خدا قسم كه توبه نيست مگر از براى اهل ايمان.محمد بن مسلم عرض كرد كه:اگر بعد از توبه عود به گناه كند و باز توبه كند حال او چگونه است؟حضرت فرمود:اى پسر مسلم!آيا چنان مى‌بينى كه بنده مؤمن از گناه نادم شود و از خدا طلب آمرزش نمايد و خدا توبه او را قبول نكند؟!عرض كرد كه مكرّر چنين مى‌كند،يعنى گناه مى‌كند و توبه مى‌نمايد؟فرمود:مؤمن هر وقت عود به استغفار و توبه كند خدا عود به آمرزش مى‌نمايد.به درستى كه خداى-تعالى-آمرزنده و رحيم است.و توبه را قبول مى‌كند.و گناهان را عفو مى‌فرمايد». [٤]

مروى است كه:«حضرت آدم-عليه السّلام-عرض كرد كه:پروردگارا!شيطان را بر من مسلّط ساختى و او را در عروق بدن من جاى دادى،در عوض آن چيزى به من عطا فرماى.خطاب رسيد كه:اى آدم!از براى تو اين را قرار دادم كه هر يك از ذريّه تو كه قصد معصيتى كند و آن را مرتكب نشود چيزى بر آنها نوشته نمى‌شود.و چون مرتكب آن گردد يك گناه بر او نوشته مى‌شود.و اگر قصد طاعتى كند و آن را نكند يك حسنه از براى او ثبت مى‌شود.و اگر بكند ده حسنه از براى او نوشته مى‌شود.آدم عرض كرد كه:

پروردگارا!زياد كن.خطاب رسيد كه:اگر ايشان گناهى كند و استغفار كند او را مى‌آمرزم.آدم-عليه السّلام-عرض كرد:الهى!زيادتر كن.فرمود كه:توبه را از براى

[١] محجة البيضاء،ج ٧،ص ٢٤.

[٢] محجة البيضاء،ج ٧،ص ٢٥.

[٣] كافى،ج ٢،ص ٤٤٠،ح ٢.

[٤] بحار الأنوار،ج ٦،ص ٤٠،ح ٧١.و كافى،ج ٢،ص ٤٣٤،ح ٦.