معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٤٣٠ - صدقات مستحبه

و فرمود كه:«زمين قيامت آتش است،مگر سايه مؤمن،كه صدقۀ او وى را سايه مى‌افكند». [١]

و نيز از آن جناب مروى است كه:«هرگاه سائلى در شب به صورت مردى سؤال كند،او را رد مكنيد». [٢]

و اين تخصيص،به جهت آن است كه:احتمال مى‌رود كه ملكى به صورت مردى در شب سؤال مى‌كند به جهت امتحان.

مروى است كه:به«موسى-عليه السّلام-وحى شد كه اى موسى!سائل را اكرام كن به دادن چيز كمى،يا سخن نيكى به درستى كه به نزد تو مى‌آيد كسى كه نه انس است و نه جن،بلكه از جمله ملائكه است،كه امتحان مى‌كند تورا در نعمتى كه من به تو داده‌ام،و سؤال مى‌كند تو را،پس ببين كه:چگونه رفتار خواهى نمود». [٣]

و از اين جهت حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-ترغيب فرمودند بر:«رد نكردن سائل،اگر چه بر اسبى سوار باشد». [٤]

و از حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-مروى است كه:«نيكوئى و صدقه، بر طرف مى‌سازد فقر را.و مى‌افزايد در عمر.و دفع مى‌كند از صاحب خود هفتاد قسم مردن بد را». [٥]

و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«دوا كنيد بيماران خود را به صدقه.و دفع نمائيد بلا را به دعا.و طلب روزى كنيد به صدقه.به درستى كه صدقه از ميان زنخ هفتصد شيطان بيرون مى‌آيد،يعنى چون كسى قصد تصدّق كند هفتصد شيطان او را وسوسه مى‌كنند.و هيچ چيز بر شيطان گران‌تر از آن نيست كه:صدقه به مؤمنى داده شود.و اين صدقه ابتدا به دست خدا مى‌رسد پيش از آنكه به دست فقير برسد». [٦]

و نيز از آن جناب مروى است كه:«مستحب است از براى بيمار،كه با دست خود چيزى را به سائل بدهد و آن سائل را امر كند كه براى او دعا كند». [٧]

هر كه در وقت صباح صدقه بدهد خدا«نحوست»آن روز را از او دفع كند.