معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٤٠ - فضيلت عيبپوشى كردن

مى‌كند.و هركه خدا عيبجوئى او را كند او را رسوا مى‌گرداند». [١]

و از حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-مروى است كه:«نزديكترين حالات بنده به كفر،آن است كه:با مردى در دين برادر باشند و بديها و لغزشهاى او را بشمارد و نگاهدارد،كه روزى او را به آنها سرزنش نمايد». [٢]

و احمق كسى كه خود به هزار عيب آلوده و سر تا پاى او را معصيت فرو گرفته و خود از آن چشم مى‌پوشد و زبان به عيوب ديگران مى‌گشايد.و اگر هيچ عيبى از براى او نباشد،همين صفت عيبجوئى بالاترين معايب است،و از خباثت باطن او مردم را خبر مى‌دهد.پس،بايد اول عيب خود را ديد،و بعد از آن چشم به ديگران گشود.

حضرت باقر-عليه السّلام-فرمود كه:«همين قدر كافى است در عيب آدمى،كه:از خود كور باشد و به مردم بينا باشد.يا سرزنش كند ديگرى را به چيزى كه خود نمى‌تواند ترك آن را كرد». [٣]

فضيلت عيب پوشى كردن

و مخفى نماند كه:ضد اين صفت خبيثه،عيب پوشى كردن و پرده بر بديهاى مردم افكندن است.و ثواب آن بسيار،و فضيلت آن خارج از حيّز شمار است.

صاحب مسند رسالت،و شافع روز قيامت مى‌فرمايد كه:«هر كه پرده بپوشد بر عيب مسلمانى،خداى-تعالى-بپوشاند عيوب او را در دنيا و آخرت». [٤]

و فرمود كه:«هيچ بنده‌اى عيب بندۀ ديگر را نپوشاند،مگر اينكه خداى-تعالى-در روز قيامت عيب او را مى‌پوشاند». [٥]

بلى:

ستر [٦] كن تا بر تو ستّارى كنند تا نه بينى ايمنى بر كس مخند
و نيز فرموده است كه:«هيچ فردى نمى‌بيند امر ناشايستى از برادر مسلم خود پس آن را بپوشاند،مگر اينكه داخل بهشت مى‌گردد». [٧]

و همين قدر در شرافت پرده پوشى كافى است كه:يكى از جملۀ صفات آفريدگار،