روزى از آن سرور پرسيدند كه:«بزرگترين و كريمترين مردم كيست؟فرمود:هر كه بيشتر در فكر مردن باشد.و زيادتر مستعدّ و مهيّاى مرگ شده باشد.ايشان‌اند زيركان كه دريافتند شرف و بزرگى دنيا و كرامت و نعمت آخرت را». [١]

و از آن جناب مروى است كه فرمود:«چاره‌اى از مردن نيست،مرگ آمد با آنچه در آن هست.و آورد روح راحت و رو آوردن مبارك را به بهشت برين براى كسانى كه اهل سراى جاويدند كه سعيشان از براى آنجا،و شوقشان به سوى آن بود». [٢]

و فرمود كه:«مرگ تحفه و هديه مؤمن است». [٣]

بلى:

چون از اينجا وارهد آنجا رود در شكر خانه ابد ساكن شود
گويد آنجا خاك را«مى‌بيختم» [٤] زين جهان پاك مى‌بگريختم
اى دريغا پيش از اين بودى أجل تا عذابم كم بدى اندر«وحل» [٥]
از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«چون جنازه كسى را بردارى فكر كن كه گويا تو خود آن كس هستى كه در تابوت است و آن را برداشته‌اند.

و خود را چنان فرض كن كه:به عالم آخرت رفته‌اى و از پروردگار خود مسئلت نموده‌اى كه تو را به دنيا برگرداند.و سؤال تو را پذيرفته و تو را دوباره به دنيا فرستاده است.ببين كه چه خواهى كرد و چه عمل از سر خواهى گرفت». [٦]

پس فرمود:«اى عجب از قومى كه از اوّل تا به آخر ايشان را گرفته‌اند و محبوس ساخته‌اند و نداى كوچ رحيل ايشان بلند شده و ايشان مشغول بازى هستند». [٧]

ابو بصير به خدمت آن حضرت شكايت كرد از وسواسى،كه او را در امر دنيا عارض مى‌شد.حضرت فرمود:«اى أبو محمد!ياد آور زمانى را كه بندهاى اعضاى تو در قبر از يكديگر جدا خواهد شد و دوستان تو،تو را در قبر خواهند گذاشت و سر آن را خواهند پوشيد و تو را تنها در آنجا خواهند گذاشت و به خانه‌هاى خود برخواهند گشت و كرم از سوراخهاى بينى تو بيرون خواهد آمد و مار و مور زمين گوشت بدن تو را خواهند خورد.و هرگاه اين معنى را متذكّر شوى امور دنيا بر تو سهل و آسان خواهد شد.

[١] بحار الأنوار،ج ٨٢،ص ١٦٧.(با اندك تفاوتى).

[٢] كافى،ج ٣،ص ٢٥٧،ح ٢٧.

[٣] جامع السعادات،ج ٣،ص ٣٨.

[٤] غربال مى‌كردم.

[٥] گل ولاى منجلاب.

[٦] كافى،ج ٣،ص ٢٥٨،ح ٢٩.

[٧] كافى،ج ٣،ص ٢٥٨،ذيل ح ٢٩.و بحار الأنوار،ج ٧١،ص ٢٦٦.