بساط سلطان نهد و در حضور او باشد آنچه از براى محرومين از حضور پسنديده است از خوردن و خوابيدن،و به اين سو و آن سو ملتفت شدن،از براى ايشان عين عصيان است.و گناهان خيل انبيا و اوصيا از اين قبيل بوده نه مانند گناهان ما.

توبه از همه گناهان

و مخفى نماند كه:بعضى از علما گفته‌اند كه:توبه نيست،مگر از همه گناهان.پس نمى‌شود كه از بعضى گناهان توبه كند و از بعضى نكند.و حقّ-چنانچه والد ماجد حقير در جامع السعادات تصريح فرموده [١]-آن است كه:صحيح است توبه كردن از بعضى گناهان دون بعضى به شرطى كه از يك نوع نباشند.مثل اينكه از گناهان كبيره توبه كند نه از صغيره.يا از حقّ الناس توبه كند نه از حقّ اللّه.يا از قتل مسلمين توبه كند و بس.يا از زناى تنها توبه كند.يا از شرب خمر تنها،يا غيبت تنها.و همچنين در اين وقت،گناه آنچه از آن توبه كرده از او ساقط مى‌شود.و توبه اكثر توبه كنندگان از اين قبيل است.

وليكن توبه از بعضى گناه دون بعضى ديگر كه از آن نوع باشند معنى ندارد و صحيح نيست.مثل اينكه توبه كند كه مال حرام نخورد امّا از گوشت حرام مضايقه نكند.يا توبه كند كه غيبت زيد را نكند امّا از غيبت ديگران مضايقه نكند.يا زنا به فلان زن نكند و امثال اين‌ها.

فصل:قبولى توبۀ داراى شرايط

بدان كه:توبه كه جامع شرايط بوده باشد در درگاه الهى مقبول است به اجماع جميع علما و تصريح آيات و اخبار.

خداى-تعالى-مى‌فرمايد:« وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبٰادِهِ ».يعنى:«خدا آنچنان كسى است كه توبه بندگان را قبول مى‌فرمايد». [٢]

و مى‌فرمايد:« وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوراً رَحِيماً ».

يعنى:«هر كه عمل بدى كند يا ظلم به نفس خود كند پس توبه كند و طلب آمرزش از خدا نمايد مى‌يابد خدا را آمرزنده و رحم كننده». [٣]

و از حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«هرگاه اين قدر گناه بكنيد

[١] جامع السعادات،ج ٣،ص ٦١.

[٢] شورى،(سورۀ ٤٢)آيۀ ٢٥.

[٣] نساء،(سورۀ ٤)آيۀ ١١٠.