باشد.و از حرمت و شبهه دورتر باشد،زيرا كه:خدا پاك است و غير پاك را قبول نمى‌كند.و چيز پست‌تر را در راه خدا دادن خلاف ادب است.و چگونه بندۀ خدا خوب را از براى خود و عيال خود نگاه مى‌دارد و بد را به نزد خدا ارسال مى‌كند؟آيا نمى‌بينى كه اگر مهمانى به كسى وارد شود آن كس طعام خوب را به جهت عيال خود بگذارد و طعام زبونى به جهت مهمان آورد دلتنگ و شكسته خاطر مى‌گردد؟!و با وجود اينكه آنچه را تصدّق مى‌كند به جهت خود پيش مى‌فرستد.و هر كسى بايد چيز بهتر را از براى خود ذخيره كند.

خداوند عالم مى‌فرمايد: «أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبٰاتِ مٰا كَسَبْتُمْ » يعنى:«انفاق كنيد از پاكيزه چيزهائى كه تحصيل كرده‌ايد». [١]و باز مى‌فرمايد: «لَنْ تَنٰالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوا مِمّٰا تُحِبُّونَ » يعنى:«به خير و نيكى نمى‌رسيد تا انفاق كنيد در راه خدا آن چيزهائى را كه دوست داريد». [٢]

و در حديث وارد است كه:«مى‌شود يك درهم صدقه از صدهزار درهم پيش افتد.و سبب آن اين است كه:آن يك درهم را از مال حلال خوب خود بدهد و ديگرى صدهزار درهم را از چيزى كه چندان محبتى به آن ندارد بدهد». [٣]

دهم آنكه:«اگر تواند و قدرت داشته باشد اين قدر به فقير بدهد كه رفع فقر او بشود و غنى گردد». [٤]

يازدهم آنكه:بعد از دادن،دست خود را ببوسد،زيرا كه:به دستى رسيده است كه نايب دست خداست.

و حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-فرمود كه:«چون چيزى به سائل دهد،آنكه چيزى داده است دست خود را به نزد دهان خود برد و ببوسد،به درستى كه خدا صدقات را مى‌گيرد». [٥]

و حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود كه:صدقه مؤمن،به دست سائل نمى‌رسد تا به دست خدا برسد». [٦]

از حضرت صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«خداوند عالم فرمود:هيچ چيز نيست مگر اينكه ديگرى را موكّل گرفتن آن كرده‌ام،مگر صدقه را كه به دست خود

[١] بقره،(سورۀ ٢)،آيه ٢٦٧.

[٢] آل عمران،(سورۀ ٣)،آيه ٩٢.

[٣] اتحاف السادة المتقين،ج ٩،ص ٢٩٦.

[٤] كافى،ج ٣،ص ٥٤٨،ح ٣.

[٥] محجة البيضاء،ج ٢،ص ٩٣.

[٦] محجة البيضاء،ج ٢،ص ٩٣.