معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٨٢٤ - امورى كه طالب صبر بايد مراعات نمايد

كند،از براى او مثل اجر هزار شهيد خواهد بود». [١]

و فرمود كه:«حقّ-تعالى-جمعى را نعمت عطا فرمود پس شكر آن را نكردند آن نعمت بر ايشان و بال شد.و جمعى را مبتلا به مصائب و بلاها ساخت پس صبر كردند و آن مصيبت از براى ايشان نعمت گرديد». [٢]

و فرمود كه:«هر كه مهيّا نساخت صبر را از براى حوادث روزگار،عاجز و پريشان مى‌گردد». [٣]

و همچنين آن حضرت فرمود كه:«هر كه صبر كرد،صبر او در زمانى اندك است.و هر كه جزع نمود جزع او نيز در زمانى كم است.-يعنى:هر دو به زودى سر مى‌آيند- پس بر تو باد صبر در جميع امور،به درستى كه:خداى-تعالى-محمّد-صلّى اللّه عليه و آله-را مبعوث كرد،پس امر فرمود او را به صبر و مدارا و به او فرمود:« وَ اصْبِرْ عَلىٰ مٰا يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلاً ». [٤]

و حضرت امام موسى كاظم-عليه السّلام-به بعضى از اصحاب خود فرمود كه:«اگر صبر كنى صرفه مى‌برى.و اگر صبر نكنى خدا مقدّرات خود خواهد كرد خواه تو راضى باشى يا نه». [٥]

و اخبار و احاديث در فضيلت صبر،بى‌حدّ و نهايت است.و به اين جهت بود كه زمرۀ انبياء مرسلين و أولياء مقرّبين و مشايخ و أكابر دين پيوسته جرعۀ مصيبت و بلا را مى‌كشيدند و بر آنها صبر مى‌نمودند.و طالب بلا بودند كه بر آن صبر نمايند.

حتّى اينكه:«يكى از بزرگان را پسرى مريض شد،به نزد وى آمد و گفت:اى فرزند! اگر بميرى و در ترازوى اعمال من باشى دوست‌تر دارم كه من در ترازوى اعمال تو باشم.-يعنى:من بر مصيبت تو صبر كنم دوست‌تر دارم كه تو بر مصيبت من صبر كنى-.

گفت:اى پدر!آنچنان كه تو مى‌خواهى باشم در نزد من محبوب‌تر است از اينكه خود مى‌خواهم باشم».

فصل:امورى كه طالب صبر بايد مراعات نمايد

هر كه طالب تحصيل مرتبۀ صبر باشد بايد مراعات چند امر نمايد: