معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٢٥٢ - معالجه كج خلقى

و هر كج خلقى اغلب مسخرۀ مردمان و مضحكۀ ايشان مى‌شود،و لحظه‌اى از حزن و الم و اندوه و غم خالى نيست.

و از اين جهت حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-فرمودند كه:«هر كه بد خلق است خود را معذب دارد». [١]

و بسيار مى‌شود كه به واسطۀ كج خلقى ضررهاى عظيم به آدمى مى‌رسد،و از نفعهاى بزرگ محروم مى‌شود،و عاقبت هم آدمى را به عذاب اخروى مى‌افكند.

مروى است كه:روزى به حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-عرض كردند كه:

«فلان زن روزها روزه مى‌گيرد و شبها را به عبادت به پاى مى‌دارد و ليكن بد خلق است و از كج خلقى به همسايگان خود آزار مى‌رساند.آن حضرت فرمودند:هيچ خيرى در او نيست،و او از اهل جهنم است». [٢]

و آن حضرت فرمودند كه:«بد خلقى بنده را مى‌رساند تا اسفل درك جهنم». [٣]

و باز آن حضرت فرمودند كه:«خدا منع كرده است قبول توبه بد خلق را.عرض كردند كه:چرا يا رسول اللّه؟فرمودند:به علت اينكه هر وقت از گناهى توبه كرد در گناهى بدتر مى‌افتد». [٤]

و فرمودند كه:«بد خلقى گناهى است كه آمرزيده نمى‌شود». [٥]

و بعضى از بزرگان گفته‌اند كه:«اگر مصاحبت و همنشينى كنم با فاسق فاجر خوش خلقى،دوست‌تر دارم كه با عابد كج خلقى بنشينم». [٦]

معالجه كج خلقى

و معالجه اين صفت ذميمه نيز مانند ساير صفات آن است كه:مفاسد دنيويّه و اخرويّه آن را متذكّر شود و ملاحظه كند كه اين صفت،خالق و خلايق را با او دشمن مى‌كند، پس مهياى اين گردد كه اين را از خود دفع نمايد.بعد از آن در وقت هر سخنى و حركتى در فكر باشد كه كج خلقى از او سر نزند و خود را محافظت كند و به حسن خلق بدارد تا حسن خلق ملكه او گردد و از براى او معتاد شود.