بگيرند و شبهاى آن را احياء بدارند.و هر كه از خانه خود بيرون رود به قصد اخذ مسأله‌اى از مسائل علميه به هر قدمى كه برمى‌دارد خداوند عالم مى‌نويسد از براى او ثواب پيغمبرى از پيغمبران،و ثواب هزار شهيد از شهداى جنگ بدر،و به هر حرفى كه از عالم بشنود يا بنويسد شهرى در بهشت به او عطا مى‌فرمايد،و طالب علم را خدا دوست مى‌دارد،و ملائكه و پيغمبران او را دوست دارند،و دوست ندارد علم را مگر اهل سعادت.

پس فرمودند:«خوشا به حال طالبان علم،و نظركردن به روى عالم بهتر است از آزاد كردن هزار بنده و هر كه دوست دارد علم را بهشت از براى او واجب است و داخل صبح و شام مى‌شود با خوشنودى خدا و از دنيا نمى‌رود مگر اينكه از شراب كوثر بنوشد و از ميوه بهشت بخورد و در قبر كرم بدن او را نمى‌خورد و در بهشت رفيق خضر-عليه السّلام-خواهد بود» [١].

و از حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-مروى است كه فرمودند:«اگر مؤمنى بميرد و از او بماند ورقى كه در آن مسألۀ علميه نوشته شده باشد آن ورق حجابى خواهد بود ميان او ميان آتش،و به هر حرفى كه در آن ورق نوشته باشد خداوند عالم شهرى به او عطا خواهد كرد كه هفت برابر تمام دنيا باشد» [٢].

و حضرت سيّد الساجدين-عليه السّلام-فرمودند كه:«اگر مردم بدانند آنچه را كه در طلب علم هست،هر آينه به طلب علم خواهند رفت اگر چه بايد خونهاى ايشان ريخته شود و به درياها فرو روند». [٣]

و از حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-مروى است كه فرمودند:«عالمى كه به علم خود عمل كند بهتر است از هفتاد هزار عابد». [٤]

و از امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه فرمودند:«اگر مردم فضيلت شناخت خدا را بدانند چشم نخواهند انداخت به متاع دنيا و نعمتهاى آن،و دنيا در پيش ايشان كمتر خواهد بود از آنچه بر آن راه مى‌روند كه خاك باشد،و متنعم و متلذّذ خواهند شد به معرفت خدا مانند تلذّذ كسى كه هميشه در روضه‌هاى بهشت با اولياء اللّه بوده باشد.به درستى كه معرفت خدا انيس است از هر وحشتى،و رفيق است در هر

[١] (جامع الاخبار شعيرى،ص ٣٧ با تقديم و تاخير بعضى از جملات.و در بحار الأنوار،ج ١،ص ٢٠٣ قسمتى از حديث را به صورت تقطيع ذكر نموده).

[٢] بحار الأنوار،ج ٢،ص ١٤٤ ح ١.و امالى شيخ صدوق،باب ١٠،ص ٤٠،ح ٣.(ط بيروت).

[٣] كافى،ج ١،ص ٣٥،ح ٥.

[٤] بحار الأنوار،ج ٢،ص ١٩،ذيل ح ٥٠.