معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٨٢٣ - ثمراتى كه بر صبر مترتّب مىشود
و همچنين آن حضرت فرمود كه:«صبر به سه قسم است:
صبر در وقت مصيبت.و صبر بر مشقت عبادت.و صبر كردن از معصيت.
پس هر كه بر مصيبتى صبر كند خداوند-احد-سيصد درجه از براى او مىنويسد، كه از هر درجه تا درجۀ ديگر مثل آسمان باشد.
و هر كه صبر كند بر طاعت،خداى-تعالى-ششصد درجه از براى او مىنويسد كه:
ما بين هر درجه تا درجه ديگرى به قدرى باشد كه از شكمهاى زمين تا عرش إلهى است.
و هر كه صبر كند و خود را نگاهدارد از معصيتى،خداى-تعالى-از براى او نهصد درجه مىنويسد كه فاصله ميان هر درجه به قدر فاصله ميان شكم زمين تا منتهاى عرش الهى بوده باشد». [١]
و نيز آن حضرت فرمود كه:«زود باشد بر مردمان،زمانى بيايد كه كسى به پادشاهى نرسد مگر به كشتن و ستم كردن.و به غنا و ثروت نرسد مگر به بخل و غصب مال.و دوستى مردم حاصل نشود مگر به بيرون آمدن از دين و متابعت هوا و هوس.پس هر كه آن زمان را دريابد پس صبر كند بر فقر،با وجود آنكه قادر باشد بر تحصيل مال.و صبر كند بر دشمنى مردم،با وجود آنكه تواند بر وجه غير صحيح تحصيل محبّت ايشان كند.و صبر كند بر ذلّت،با وجود اينكه به هر نوع باشد تواند عزّت را كسب كند.خداى -تعالى-به او كرامت مىفرمايد ثواب پنجاه صدّيق از كسانى كه تصديق مرا نمودهاند». [٢]
و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«چون بنده مؤمن داخل قبر شود نمازهاى او بر طرف راست اوست.و زكوة بر طرف چپ.و عمل نيك او سايه بر او مىافكند.و صبر،در كنارى قرار مىگيرد.و چون دو ملكى كه موكّل سؤالاند بر او داخل مىشوند،صبر،به نماز و زكوة و عمل بد او مىگويد:متوجّه صاحب خود باشيد و او را دريابيد.پس اگر شما عاجز شويد من او را دريابم». [٣]
و فرمود كه:«چون روز قيامت شود طايفهاى از مردم برخيزند و حلقه بر در بهشت زنند.به ايشان گفته شود كه:شما كيستيد؟گويند:ما اهل صبريم.خطاب رسد كه:
بر چه صبر كرديد؟گويند:صبر مىكرديم بر طاعت خدا.و كناره مىكرديم از معصيت خدا.پس حقّ-سبحانه و تعالى-فرمايد:راست گفتند،ايشان را داخل بهشت كنيد». [٤]
و نيز آن حضرت فرمود كه:«هر يك از مؤمنين كه به بلايى مبتلا مىشوند بر آن صبر
[١] كافى،ج ٢،ص ٩١،ح ١٥.
[٢] كافى،ج ٢،ص ٩١،ح ١٢.
[٣] كافى،ج ٢،ص ٩٠،ح ٨.
[٤] جامع السعادات،ج ٣،ص ٢٩٢.