الهى متغيّر مى‌گرديد.و چون وقت نماز داخل مى‌شد متزلزل و رنگ به رنگ مى‌شد.به آن حضرت عرض كردند كه:تو را چه روى مى‌دهد؟فرمود:هنگام اداى امانتى رسيد كه خداوند آن را بر آسمان‌ها و زمينها و كوهها عرضه كرد و همه از تحمّل آن ابا كردند». [١]

مروى است كه:«در يكى از جنگها پيكانى به پاى مبارك آن حضرت نشست و از شدّت الم آن بيرون كشيدن آن ممكن نبود حضرت بتول عذرا فرمود كه:آن را در حال نماز بيرون كشيد،زيرا در آن حالت،هيچ المى را احساس نمى‌كند.پس در نماز آن را كشيدند و آن حضرت احساس الم آن را نكرد. [٢]

حضرت امام حسن-عليه السّلام-چون از وضوى خود فارغ شدى رنگ مباركش متغيّر گشتى.شخصى از سبب آن پرسيد فرمود:«نه سزاوار است از براى كسى كه ارادۀ حضور ملك ذى العرش نمايد كه رنگ او متغيّر نگردد؟!». [٣]

و به حضرت سيّد السّاجدين-عليه السّلام-عرض كردند كه:«شما چرا هر وقت وضو مى‌سازيد رنگ مبارك شما زرد مى‌شود؟فرمود:آيا نمى‌دانيد كه در خدمت كه مى‌ايستم؟». [٤]

ابو حمزه ثمالى گويد كه:«آن حضرت را ديدم كه نماز مى‌كرد پس رداى مبارك آن حضرت از كتف همايونش افتاد و آن را درست نكرد تا از نماز فارغ شد من آن را به حضرت عرض كردم.فرمود:آيا مى‌دانى كه در خدمت كه بودم؟به درستى كه نماز بنده به درجه قبول نمى‌رسد مگر به قدرى كه دل او متوجّه باشد». [٥]

و مروى است كه:«چون آن حضرت به نماز مى‌ايستاد رنگ مباركش متغيّر مى‌شد.

و چون به سجده مى‌رفت سر بر نمى‌داشت تا به عرق مى‌نشست». [٦]«و چون به نماز مى‌ايستاد مانند ساق درختى بود كه اصلا حركت نمى‌كرد مگر به قدرى كه باد او را متحرّك مى‌ساخت». [٧]

و حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-را در حين نماز،حالتى روى مى‌داد كه:

بيهوش بر روى زمين مى‌افتاد و از سبب آن سؤال كردند فرمود:«اين آيه را در دل خود

[١] بحار الأنوار،ج ٤١،ص ١٧.

[٢] محجة البيضاء،ج ١،ص ٣٩٨.

[٣] بحار الأنوار،ج ٧٠،ص ٤٠٠.

[٤] بحار الأنوار،ج ٤٦،ص ٧٨،ح ٧٥.

[٥] بحار الأنوار،ج ٨٤،ص ٢٣٧.

[٦] كافى،ج ٣،ص ٣٠٠،ح ٥-٤.

[٧] كافى،ج ٣،ص ٣٠٠،ح ٤.